Μάικλ Τζάκσον σαν ένας άλλος Μικρός Πρίγκιπας 5 χρόνια μετά

little-prince-and-rose

Αυτό που με συγκινεί γύρω από αυτόν τον κοιμισμένο πρίγκιπα είναι η πίστη του σε ένα λουλούδι

Αν θέλετε να αναδημοσιεύσετε το κείμενο αυτό, παρακαλώ να βάλετε ενεργές λινκ που να οδηγεί στο μπλογκ, δηλαδή https://mjacksontruth.wordpress.com.

Έγραψε ο Γάλλος συγγραφέας Αντουάν Εξυπερύ για τον Μικρό Πρίγκιπα και κάπως έτσι έχει κι η Μπρουκ Σιλντς τον Μάικλ Τζάκσον στο μυαλό της και μας το είπε τη μέρα που τον αποχαιρετήσαμε επίσημα στις 7 Ιουλίου 2009, δηλαδή πριν ακριβώς 5 χρόνια.

Ναι, σα σήμερα έγινε το «μνημόσυνό» του, 12 μέρες μετά το τελευταίο «ταξίδι» του και περίπου 2 μήνες πριν την οριστική ταφή του στο Λος Άντζελες. Ένα μνημόσυνο που έμοιαζε με συναυλία και φιλοξένησε πολλούς διάσημους που τραγούδησαν.

Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, στενή φίλη του Μάικλ Τζάκσον, είχε αρνηθεί να πάει σε αυτό το «δημόσιο whoopla» (κάτι δηλαδή σα δημόσιο πανηγυρικό εορτασμό) και το δήλωσε στο λογαριασμό της στο twitter, εξηγώντας ακριβώς τους λόγους. Δήλωσε στην ουσία τη συμμετοχή της στον πόνο και τη συμπαράστασή της στους συγγενείς του, λέγοντας, μεταξύ άλλων τα εκπληκτικά

«Είμαι νικήτρια της ζωής όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για την οικογένειά μου και για τον Μάικλ»

Και

«Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εκείνον, μα υποθέτω πως με τη βοήθεια του Θεού θα το μάθω»

Γενικότερα μπορούμε να πούμε ότι η παρουσία της Ε. Τέιλορ ήταν σαν ένα εξωτερικό συμπληρωματικό και πολύ εύγλωττο δρώμενο, καθώς όλο εκείνο το διάστημα, παρά τα θέματα με την υγεία της, έκανε σχολιασμούς μέσω twitter σύντομους και πολύ ουσιαστικούς.

Αν θέλετε να αναδημοσιεύσετε το κείμενο αυτό, παρακαλώ να βάλετε ενεργές λινκ που να οδηγεί στο μπλογκ, δηλαδή https://mjacksontruth.wordpress.com.

Από την τελετή ξεχωρίζω τη στιγμή που μίλησε ο Σμόκι Ρόμπινσον ο οποίος, προς τιμή του, ομολόγησε δημόσια πως ο 10χρονος Μάικλ Τζάκσον τραγούδησε καλύτερα από εκείνον ένα τραγούδι του που άρμοζε μόνο σε ενήλικα να ερμηνεύσει γιατί προϋπόθετε εμπειρίες που μόνο ένας ενήλικας μπορεί να έχει. Πόσο τιμητικό μπορεί να είναι για έναν καλλιτέχνη να ακούει τα λόγια «Μέχρι να ακούσω αυτόν τον 10χρονο νόμιζα ότι τραγουδούσα» (εννοώντας ότι τελικά δεν τραγουδούσε γιατί ο 10χρονος το απέδωσε καλύτερα)

Η τελετή φορτίστηκε συναισθηματικά ακόμη περισσότερο από την παρουσία των παιδιών του και ιδίως  όταν η κόρη του Πάρις δήλωσε κλαίγοντας ότι ο Μάικλ Τζάκσον ήταν ο καλύτερος πατέρας που θα μπορούσαμε να φανταστούμε

Για τους θαυμαστές, η τελετή ήταν κάτι σα δικαίωση γιατί επιτέλους πρώτη φορά, εκτός από τις βραβεύσεις, ακούστηκαν επίσημες δηλώσεις που τον εξύψωναν παρουσιάζοντας το μεγαλείο του. Ο νεκρός δεδικαίωται; Σίγουρα όχι γιατί όλοι ήθελαν τη δικαίωση εν ζωή αλλά έστω κι έτσι έγινε ένα σημαντικό βήμα.

memorial liberian

Η τελετή είχε κι ένα άλλο χαρακτηριστικό, μια φωτογραφία. Ήταν η φωτογραφία από ένα βίντεο κλιπ τραγουδιού του Μάικλ Τζάκσον, το Liberiangirl. Σ’αυτό το βίντεο κλιπ, ο Μάικλ Τζάκσον είχε καλέσει πάνω από 30 καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Τζων Τραβόλτα, η Πόλα Αμπντούλ, η Γούπι Γκόλντμπεργκ ή ο Στίβεν Σπίλμπεργκ και όλοι είχαν πάει γνωρίζοντας πως θα συμμετείχαν με εκείνον παρόντα. Όμως πήγαν κι εκείνος έλειπε. Κάποια στιγμή άρχισαν να ανησυχούν και ακούμε κουβέντες όπως «Πού είναι ο Μάικλ;» και «Ποιος σκηνοθετεί;». Κι ο Μάικλ ήταν κρυμμένος πίσω από την κάμερα και τους κατέγραφε όσο τον περίμεναν. Η αναμονή τους κι οι αντιδράσεις τους έγιναν το υλικό για το βίντεο κλιπ.

Όσοι λοιπόν έβλεπαν το «μνημόσυνο», είχαν την αίσθηση πως ο Μάικλ Τζάκσον θα εμφανιζόταν στο τέλος, όπως και στο βίντεο κλιπ. Καθώς η θλίψη και για την αδικία και για το χαμό ήταν μεγάλη, η εικόνα αυτή δημιούργησε την πεποίθηση ότι θα μπορούσε να το είχε σκηνοθετήσει αυτό για να δείξει ποιος ήταν, ποια ήταν η αξία του και αυτό βέβαια με τα λόγια άλλων, καθώς προφανώς δε θα μπορούσε να πει για τον εαυτό του ότι είχε μεγάλη αξία κι ότι άδικα τον κακομεταχειρίζονταν τα μμε. Κι αυτό έγινε, στην ουσία, το πρώτο στοιχείο που έκανε κάποιους να πιστεύουν ότι ο θάνατός του ήταν σκηνοθετημένος. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό είναι και το πιο ιδανικό σενάριο, μιας και το να πεθάνει ο Μάικλ Τζάκσον είναι σίγουρα το χειρότερο.

Την τελετή μπορούμε να τη δούμε όλη εδώ

Ελάτε και στη σελίδα στο Facebook και κάντε like

https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Αν θέλετε να αναδημοσιεύσετε το κείμενο αυτό, παρακαλώ να βάλετε ενεργές λινκ που να οδηγεί στο μπλογκ, δηλαδή https://mjacksontruth.wordpress.com.

Διαβάστε επίσης το Μάικλ Τζάκσον 25 Ιουνίου – 5 χρόνια μετά

This entry was posted in Δικαίωση, μετά θάνατον and tagged , , , , , , , . Bookmark the permalink.

2 απαντήσεις στο Μάικλ Τζάκσον σαν ένας άλλος Μικρός Πρίγκιπας 5 χρόνια μετά

  1. Ο/Η Mado λέει:

    Δεν θα ξεχάσω ποτέ αυτήν την ημέρα…τόσα δάκρυα , τόσος πόνος…

  2. Ο/Η μυρσινη λέει:

    χωρις παρεξηγηση..δεν ξανα βλεπω την τελετή nope..το ξερω ότι θα κλαψω…

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s