Μάικλ Τζάκσον: #ΟΧΙ

Michael Jackson Greek flag Munchen History tour

Σήμερα στην κατεχόμενη (ξανά) Ελλάδα γιορτάζουμε το Όχι. Τι ειρωνεία! Σ’αυτήν προστίθεται το νέο τελεσίγραφο που δόθηκε από τον αντιπρόεδρο της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, κ. Βάλντις Ντομπρόβσκις σήμερα, αυτή τη συμβολική μέρα, σα να το κάνει σκόπιμα, αμαυρίζοντας την επέτειό μας του ΌΧΙ του 1940:

«Έχετε χρόνο έως το τέλος Νοεμβρίου», δήλωσε πριν λίγη ώρα ο εν λόγω κύριος. Για τι πράμα; Ναι, γι’αυτό που φαντάζεστε. Κι αν δε φαντάζεστε, δείτε περισσότερα εδώ

Δε θα ασχοληθώ περισσότερο ούτε με τον κύριο ούτε με τη γενικότερη κατάσταση που ζούμε εδώ και πάνω από 5 χρόνια πια. Όσο ακόμη μου έμειναν δυνάμεις, όσο μπορώ ακόμα να ελπίζω, θα ανατρέξω στο ατέλειωτο καταφύγιο του Μάικλ Τζάκσον και θα “τιμήσω” αυτή την επέτειο με μια εικόνα, την εικόνα του Μάικλ Τζάκσον, ενός Αμερικάνου που τίμησε τη σημαία μας όσο κι όσοι αγαπάμε τη χώρα μας και περισσότερο από πολλούς αυτόχθονες Έλληνες, τους λεγόμενους προδότες

Η εικόνα αυτή είναι από το 1997 από συναυλία στο Μόναχο, που μαγνητοσκοπήθηκε με σκοπό να κυκλοφορήσει σε χριστουγεννιάτικο dvd και αποτέλεσε την πρώτη του απόπειρα για υψηλής ανάλυσης μαγνητοσκόπηση, σηματοδοτώντας στην ουσία μια νέα εποχή και το νέο του μεγάλο βήμα στην καριέρα του. Η παρουσία των σημαιών δεν ήταν κάτι καινούριο για εκείνον και η αξία τους ήταν πολύ μεγαλύτερη από συμβολισμό ενός έθνους και γι’αυτό και είχε τη σημαία από διάφορες χώρες. Το πνεύμα του ήταν πανανθρώπινο και θα μπορούσαμε να πούμε ότι απεχθανόταν τις σημαίες και γενικά την έννοια του έθνους για τον πολύ απλό λόγο ότι τελικά, όταν χωριζόμαστε σε έθνη, βρίσκουμε διαφορές μεταξύ μας και δημιουργούμε πολέμους. Γι’αυτό και στο τραγούδι που ακολουθεί την παρέλαση με σημαίες τραγουδά “Πόσα θύματα πρέπει να υπάρξουν;” και “Όλα τα έθνη πρέπει να φέρουμε την αρμονία σ’αυτό τον κόσμο”.

Δείτε τι γίνεται από το 1:53:50 και μετά. Καταρχήν να πούμε ότι έχει προηγηθεί το εκπληκτικό Heal the word και με το τέλος του αρχίζει βιντεοπροβολή διαφόρων σημαιών και στη συνέχεια παρελαύνουν πάνω στη σκηνή οι χορευτές κρατώντας σημαίες, μεταξύ των οποίων και η ελληνική. Αυτό κρατά περίπου 3 λεπτά στη διάρκεια των οποίων ακούγεται μόνο ορχηστρική μουσική, καθώς τα λόγια περισσεύουν. Κι όλοι μαζί, Μάικλ Τζάκσον και κοινό από κάτω, παρακολουθούν την παρέλαση των σημαιών συγκινημένοι, γιατί κυριαρχεί το μήνυμα “είμαστε ένα”. Το ότι στο τέλος της συναυλίας εμφανίστηκε αφιερώνοντας πολύ χρόνο στην παρέλαση με τις σημαίες και τραγούδησε το τραγούδι “History” με τους φιλειρηνικούς στίχους δεν είναι τίποτε άλλο από ένα μήνυμα αγάπης. Σε καμιά περίπτωση δε σημαίνει πως δεν πρέπει να νιώθουμε περήφανοι για τη χώρα μας. Ίσα ίσα, μιλώντας και ειδικά για τη δική μας χώρα, είναι γνωστό ότι τη χώρα μας την αγαπούσε πολύ γιατί την είχε μελετήσει κι όταν προέτρεπε τους νέους να μελετούν τους Σπουδαίους, εννοούσε και τους αρχαίους Έλληνες. Απλά υπάρχει μια λεπτή διαφορά κι αυτή είναι ότι κάποιοι ξεπερνούν τα υγιή εθνικά αισθήματα και δημιουργούν πολέμους. Άλλο “νιώθω περήφανος για τη χώρα μου” κι άλλο “νιώθω ισχυρός και γι’αυτό θεωρώ τους άλλους λαούς κατώτερους ή θέλω να τους κατακτήσω”. Το πρώτο είναι υγιές πατριωτικό αίσθημα που στηρίζεται σε πνευματικά επιτεύγματα και το δεύτερο ψυχωτική και σαδιστική στάση.

Θα προσθέσω και κάτι άλλο στη σκέψη του Μάικλ Τζάκσον: μήπως, μιας και ο ίδιος πολέμησε τους τραπεζίτες και γενικά τους ισχυρούς πλούσιους, μήπως λέω… ήξερε ότι ειδικά στις μέρες μας τα Κράτη τα κυβερνούν στην ουσία τράπεζες; Το λέω αυτό βέβαια με κάθε επιφύλαξη και φόβο ότι δε θα γίνω κατανοητή γιατί δεν ξέρω από το κοινό του MJacksonTruth πόσοι είναι ενήμεροι για το τι μας συμβαίνει μα η αλήθεια είναι αυτή: αν το 1940 είχαμε απέναντί μας ένα έθνος, σήμερα βιώνουμε μια άλλου είδους Κατοχή από μια μερίδα τραπεζιτών/οικονομολόγων και υπηρετών τους που στην ουσία κατευθύνουν τα Κράτη. Το λέω όσο πιο απλά μπορώ και δε θα μπω σε άλλες λεπτομέρειες για να μη μακρηγορήσω και να μη φύγω από το κεντρικό θέμα του ιστολόγιου MJacksonTruth. Και κάνω αυτή τη σύνδεση ως πιθανή: ο Μάικλ Τζάκσον, αν ήταν μαζί μας σήμερα, θα φώναζε κι αυτός ΌΧΙ, μα στην ουσία το φώναζε και σ’όλη τη διάρκεια της ζωής του, τόσο με τα τραγούδια του όσο και με τη δράση του (αναφέρομαι στις φιλανθρωπίες του που στην ουσία αποτελούν αντιστάθμισμα στη φτώχεια και τα προβλήματα που δημιούργησαν οι πλούσιοι*). Στο ίδιο πνεύμα κινούνται εξάλλου πολλά από τα τραγούδια του, με κορυφαίο ίσως το They don’t care about us όπου το θέμα είναι οι πλούσιοι έναντι των πλουσίων που μας κατευθύνουν τη ζωή μα δε νοιάζονται για εμάς. Η στάση και η ιδεολογία λοιπόν του Μάικλ Τζάκσον ήταν ένα ατέλειωτο #ΟΧΙ κι αυτός είναι ο λόγος που σε μια εθνική επέτειο σαν τη σημερινή τον συνδέω με αυτή.

Στην ιστορία της ανθρωπότητας πολλά ήταν τα #ΟΧΙ που ειπώθηκαν ή έπρεπε να είχαν ειπωθεί και το παράδειγμα των προγόνων μας ήταν ένα παράδειγμα προς μίμηση που μας κάνει περήφανους και πρέπει να το τιμούμε όχι μόνο με μια απλή παρέλαση ή το κυμάτισμα της σημαίας στο μπαλκόνι μας αλλά με την έμπρακτη αγάπη προς τη χώρα μας (καθήκον του ευσυνείδητου πολίτη που εκφράζεται σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς) και με ταυτόχρονο σεβασμό προς τα άλλα έθνη.

Αν λοιπόν ο Μάικλ Τζάκσον μπορούσε να μας πει δυο λόγια σήμερα, αυτά θα ήταν ότι ένιωσε κι αυτός περήφανος για το #ΟΧΙ μας κι ότι, μιας και είμαστε ξανά υπό ξένη κατοχή, πρέπει να φανούμε αντάξιοι των προγόνων μας και πως πάνω απ’όλα πρέπει να είμαστε άνθρωποι. Γιατί οι άνθρωποι του #ΟΧΙ είναι άνθρωποι.

Κλείνοντας, να σας πω και κάτι ακόμα; Αν υπάρχει ένας λόγος που κρατά ακόμη ενωμένους τους θαυμαστές του, ήταν ακριβώς αυτή η στάση του. Στην κατηγορία “Προσωπικότητα” αναλύεται η προσωπικότητά του που ήταν ταυτόσημη με το #ΟΧΙ. Γιατί #ΟΧΙ δε σημαίνει μόνο “όχι” στον κατακτητή αλλά σε κάθε κατάσταση που δε σέβεται την αξιοπρέπειά μας. Κι ο Μάικλ Τζάκσον αυτό το υπερασπίστηκε πολύπλευρα, κοστίζοντάς του τη ζωή (είχε δεχθεί απειλές), την καριέρα, την υγεία και την καλή του φήμη, μιας και όσα σκανδαλώδη έχουν δημιουργηθεί γύρω από την προσωπικότητά του ήταν όλα κατασκευασμένα με σκοπό να τον εξαφανίσουν, αφού στεκόταν εμπόδιο στα σχέδιά τους.

Καλό μας #ΟΧΙ λοιπόν!

*για σκεφτείτε λίγο… τόσες μεγάλες χώρες μας τις παρουσιάζουν ως φτωχές, οι κάτοικοί τους ζουν σε ακραίες συνθήκες, καλά καλά δεν έχουν νερό… το πιστεύετε αλήθεια ότι έτσι είναι; Πάρτε την Αφρική, για παράδειγμα. Είναι δυνατό σε τόσο μεγάλη ήπειρο να υπάρχει τόση πολύπλευρη και μαζική έλλειψη από βασικά αγαπά; Και, αν ναι, δε θα μπορούσαμε να τα καλύψουμε; Εδώ αυτοί που μας κυριεύουν έφτιαξαν μέχρι κι εγκαταστάσεις στο διάστημα… στην Αφρική γιατί δεν κάνουν κάτι αντίστοιχο; Για σκεφτείτε το και αναλογιστείτε πόσα απ’όσα μας λένε είναι αλήθεια, πόσα είναι θέμα προθέσεων και όχι δυνατοτήτων.

Ελάτε και στο Facebook: https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth/

Αν θέλετε να αναδημοσιεύσετε το κείμενο αυτό, παρακαλώ να βάλετε ενεργές λινκ που να οδηγεί στο MJacksonTruth, δηλαδή https://mjacksontruth.wordpress.com.

This entry was posted in προσωπικότητα and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s