Μάνα

michael-jackson-holding-bird

 

 

 

 

 

Τελευταία μέρα του χρόνου και θα ήθελα να μιλήσω για κάτι ας πούμε προσωπικό*.

Μια φορά, όταν πήγαινα α δημοτικού, η δασκάλα μας είπε μια ιστορία με ένα πουλάκι. Είχε πεθάνει η μητέρα του κι έμεινε μόνο. Εκείνα τα χρόνια οι πιο πολλοί γονείς δε μας έπαιρναν από το σχολείο κι έτσι κι εγώ γύρισα μόνη στο σπίτι. Θυμάμαι ακόμα τη στιγμή. Περπατούσα στην Αγίου Δημητρίου, σκυμμένη με δάκρυα σκεπτόμενη το πουλάκι. Όταν είδα τη μητέρα μου, της είπα «το πουλάκι έμεινε χωρίς μαμά» κι έκλαψα. Κι ακόμη συγκινούμαι, όποτε το θυμάμαι.

                                                        ~~~~~~

Όπως οι περισσότεροι, έχω κι εγώ τα προβλήματά μου κι ένα απ’αυτά είναι κι η μητέρα μου. Η μητέρα μου πάσχει από άνοια, σιγά σιγά τη χάνουμε. Ειδικά τώρα που πλέον δε μένω στην πόλη μου (πήγα σε άλλη πόλη για δουλειά) χάνω και την εξέλιξή της. Τώρα λοιπόν που ήρθα για Χριστούγεννα είδα αυτή την εξέλιξη, την εξέλιξη της αρρώστιας της. Που για εκείνη σημαίνει ότι χάνει τον εαυτό της. Θυμάται όλο και λιγότερα κι όσο λιγότερα θυμόμαστε τόσο λιγότερο θυμίζουμε τον εαυτό μας. Κι έχει γίνει σαν παιδί. Πάντα ήταν βέβαια σαν παιδί, σκεφτείτε ότι πάντα μάζευε κουκλάκια (ναι, σαν τον Μάικλ Τζάκσον είναι η μάνα μου) κι όταν πριν 8 χρόνια έκανε μια εγχείριση, πήρε τα κουκλάκια της στο νοσοκομείο κι από τα πράματα που της πήγα (νερό, χυμός κλπ) το μόνο που την ενδιέφερε ήταν το σοκολατένιο αυγό. «Άνοιξέ το να δούμε τι παιχνίδι έχει μέσα», μου είπε.

Αυτή είναι η μάνα μου. Εδώ νέα στο χωριό, κρατώντας με αγάπη τα ζωάκια που πάντα λάτρευε κι ακόμα λατρεύει (αν και είναι πιο πολύ της γάτας)

mamakounmikri

Κι όταν αργότερα άφησε το χωριό για να πάει στην πόλη, άρχισε τις φωτογραφίσεις. Όχι επαγγελματικά, δεν ήταν μοντέλο. Απλά της άρεσε να βγαίνει φωτογραφίες κι επέλεγε και θέμα, όπως εδώ που ντύθηκε Κινέζα.

mamakineza

Ο λόγος που γράφω σήμερα για εκείνη δεν είναι γιατί δεν έχω κάπου να τα πω ούτε ζητώ τη συμπάθεια ή λύπη των φίλων του MJacksonTruth. Απλά σκέφτομαι πως, μιας και το ιστολόγιο έχει απήχηση, καλό είναι να το εκμεταλλευτούμε για να μιλήσουμε και για άλλα σημαντικά θέματα.

Ο Μάικλ Τζάκσον την τίμησε τη μητέρα του. Ήταν κι αυτό ανάμεσα στα καλά του. Κι όταν λέω «την τίμησε», το έκανε με διάφορους τρόπους. Καταρχήν να πω ότι με την οικογένειά του δεν είχαν καλές σχέσεις και πιστεύω πως αυτό οφείλεται στο ότι ακολούθησαν καλλιτεχνική καριέρα, σα να τους χώρισε ο ανταγωνισμός. Όμως κι έτσι πάλι φρόντισε όλη την οικογένειά του. Μα την αγάπη του την έδωσε απλόχερα από κάθε άποψη μόνο στη μητέρα του.

Και τη φρόντισε υλικά και της φέρθηκε τρυφερά μα πάνω απ’όλα την είχε στην καρδιά του. Την ευχαριστούσε κάθε μέρα για όσα του είχε μάθει και όλα όσα έκανε ήταν όσα του είχε πει εκείνη να κάνει, προσπαθούσε δηλαδή να κάνει πράξη τις αξίες που του μετέδωσε. Αν, για παράδειγμα, έκανε φιλανθρωπίες, αυτό έγινε γιατί η μητέρα του του έμαθε πως πρέπει να βοηθάμε όσους έχουν ανάγκη. Το αναφέρω γιατί συνήθως οι μητέρες όλους μας λένε τέτοια λόγια, μας διδάσκουν το καλό. Μα πόσοι ακολουθούν τα λόγια τους, όταν ενηλικιώνονται; Ο Μάικλ Τζάκσον το έκανε κι αυτό δείχνει πόσο πολύ την υπολόγιζε.

Όταν αργότερα κυκλοφόρησε την ποιητική του συλλογή, την αφιέρωσε σ’εκείνη και της έγραψε και ποίημα.

michael-jackson-dancing-the-dream-mjacksontruth-3 michael-jackson-dancing-the-dream-mjacksontruth-mother

Ξεχωρίζω τους στίχους

On this earth a fantastic reception

And then one fateful August morn

From your being I was born

I go back to that starry night

With not a fear for muscle or might

You taught me how to stand and fight

For every single wrong and right

Τον ανάφερα όχι γιατί είναι το κεντρικό πρόσωπο του MJacksonTruth αλλά γιατί το παράδειγμά του είναι άξιο μίμησης.

Επιστρέφω σε όσα ξεκίνησα να γράφω. Δε θα ηθικολογήσω. Απλά θέλω με κάποιο τρόπο να γίνει αυτό το μικρό κείμενο αφορμή να σκεφτούμε όλοι μας τη σχέση με τη μητέρα μας, να συνειδητοποιήσουμε πως μας μένει λίγος καιρός που θα την έχουμε και πως, ακόμη κι αν κάποιος κι η μητέρα του είναι νέοι, πάλι ο χρόνος είναι λίγος. Γιατί η μάνα μας μπορεί να φύγει από τη μια στιγμή στην άλλη. Τα εγκεφαλικά, η άνοια και κάθε είδους αρρώστια μπορεί να μας χτυπήσουν την πόρτα κάθε στιγμή και κανείς δεν εξαιρείται. Γι’αυτό να χαρούμε τους γονείς μας όσο τους έχουμε. Κι όταν τους χάσουμε να έχουμε καλές αναμνήσεις. Κι αν ανάμεσα στους αναγνώστες κάποιοι έχασαν τη μητέρα τους ή και τους δυο γονείς, ελπίζω να μη σας στενοχωρεί το κείμενο και να ξέρετε πως μπορείτε να κάνετε γονιό σας κάθε μεγάλο άνθρωπο. Η γιαγιά που δυσκολεύεται να ανέβει τις σκάλες ή να κουβαλήσει την εξάδα με το νερό. Κάποιοι γέροι είναι μόνοι και, όταν τους βοηθάμε, νιώθουν την αγάπη.

Ζητώ συγγνώμη για το λυπηρό κείμενο κι ελπίζω στην κατανόησή σας. Ξέρω πως κάποιους τους αφορά κι αν ακόμη είναι ελάχιστοι, σ’αυτούς απευθύνομαι τότε. Δε γίνεται και δεν πρέπει πάντα να μιλάμε για τα θέματα που ενδιαφέρουν τους πολλούς.

Καλή χρονιά με υγεία και αγάπη, πολλή αγάπη.

* Δεν το έχω ξανακάνει στο MJacksonTruth  πλην των φορών που αφορούσαν κάτι κοινωνικό και φυσικά για το ίδιο το MJacksonTruth στην κατηγορία «τα εν οίκω».

Πηγές
https://ilovemichaeljackson.wordpress.com/2010/04/22/poem-by-michael-jackson-to-his-mother/#more-732
https://www.amazon.com/Dancing-Dream-Michael-Jackson/dp/0385403682
Advertisements
This entry was posted in τα εν οίκω and tagged , , , , . Bookmark the permalink.

2 Responses to Μάνα

  1. Ο/Η Old school λέει:

    Κουράγιο κ καλή μας χρόνια !

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s