Χριστούγεννα-πάρτι-Μάικλ Τζάκσον-Αθήνα


mjexcsae

Θέλετε να ξεκινήσετε τον εορτασμό των Χριστουγέννων με κάτι χαρούμενο και φανταστική μουσική; Πάρτι Μάικλ Τζάκσον στην Αθήνα! Και με ελεύθερη είσοδο! Δείτε την ανακοίνωση του MJ Greek Community και δηλώστε συμμετοχή στο Facebook εδώ

 »I’m Tired Of Silly Games, It’s Time To Make A CHANGE…»

 7 μήνες μετά από την επίσημη κυκλοφορία του τελευταίου Album του Michael Jackson »XSCAPE» η ελληνική κοινότητα των Michael Jackson fans, παρουσιάζει με ενθουσιασμό το »Michael Jackson XSCAPE XMAS».

 Το »Michael Jackson XSCAPE XMAS» θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 20.12.2014 στον πολύ όμορφο χώρο του »O’ Sauvage» bar. Σας περιμένουμε να »αποδράσουμε» για άλλη μία φορά, με τη μουσική του ανθρώπου που όλοι λατρεύουμε όσο τίποτε άλλο.

 Το απόλυτο Michael Jackson Party έρχεται στην Αθήνα και τίποτε δεν σας έχει προετοιμάσει για κάτι τέτοιο… Εκπλήξεις και MJ δώρα περιμένουν τους πρώτους που θα μπουν στο χώρο !

 »You Ain’t Seen Nothing Yet…»

Ώρα έναρξης 10:00 μ.μ (Χωρίς εισιτήριο εισόδου φυσικά !)

20.12.2014 O’ Sauvage, Μεγάλου Αλεξάνδρου 141, Κεραμεικός (Γκάζι)

There Will Be Blood On The Dance Floor !

 Be There !

 

Posted in μετά θάνατον | Tagged , , , | Σχολιάστε

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ


michaelstopfilthypress2

ΑΝΤΙ ΠΡΟΛΟΓΟΥ

Θα σας πω κάτι περίεργο αλλά έτσι έγινε. Ας μεταφερθούμε νοερά στο 1983-1984, όταν ήμουν 11 χρονών. Τότε πρωτάκουσα τον Μάικλ Τζάκσον. Κι είχα εικόνα για εκείνον κυρίως από τη φαντασία μου, μιας και τότε δεν είχαμε τόσες εκπομπές ούτε διαδίκτυο ώστε να μαθαίνω πολλά πράματα, ενώ ταυτόχρονα ίσα που είχα ξεκινήσει να διαβάζω Μανίνα (περιοδικό για εφήβους-κυρίως κορίτσια). Κι έτσι την εικόνα του την είχα κάπως θολή στο μυαλό μου. Είχα δει μερικές φωτογραφίες του στη Μανίνα, είχα δει λίγο το βίντεο κλιπ του Θρίλερ, το οποίο πρωτοπροβλήθηκε Δεκέμβριο του 1983 και σίγουρα είχα δει το βίντεο κλιπ του Billie Jean περισσότερες φορές, αφού αυτό προβλήθηκε για πρώτη φορά τον Ιανουάριο του 1983. Λεπτομέρεια για τους αναγνώστες που είναι νέοι: το 1983 είχαμε μόλις μια μουσική εκπομπή, το Μουσικόραμα, που παιζόταν μόλις μια φορά την εβδομάδα και μάλιστα νομίζω μόνο για μια ώρα. Αυτό σημαίνει πως δεν μπορούσαμε να δούμε όποτε και όσες φορές θέλαμε ένα βίντεο κλιπ, δυνατότητα που σήμερα μας δίνει το youtube.

Θυμάμαι λοιπόν ότι κάπου γύρω στο 1984 φανταζόμουν ότι ο Μάικλ Τζάκσον ζούσε σε έναν πύργο σαν του κόμη Δράκουλα. Δε θυμάμαι πώς αλλά στο μυαλό μου υπάρχει η εικόνα του να κατεβαίνει πολλές σκάλες φορώντας μια κάπα. Ο πύργος ήταν ψηλός κι οι σκάλες συνεχείς, ενώ μέσα όλα ήταν σκοτεινά. Κι ο πύργος αυτός ήταν απομονωμένος. Ο δε Μάικλ Τζάκσον κατέβαινε τις σκάλες μόνος. Παιδάκι ήμουν, φαντασία είχα.

Τα χρόνια πέρασαν και πλέον κατάλαβα γιατί είχα αυτή την εικόνα. Καταρχήν εκείνη την εποχή η τηλεόραση έδειχνε πολλά θρίλερ τα οποία συνήθως έβλεπα. Έπειτα μάλλον με επηρέασε σίγουρα και το ομότιτλο τραγούδι αλλά υπάρχει ένα μεγάλο ΑΛΛΑ. Γιατί συνέδεσα τον Μάικλ Τζάκσον με τα θρίλερ κι όχι πχ με την τηλεοπτική σειρά Fame την οποία λάτρευα κι ήταν μες στη χαρά; Γιατί δεν τον συνέδεσα με το Μικρό σπίτι στο λιβάδι και δεν τον φαντάστηκα να ζει πχ σε μια φάρμα με έναν ολάνθιστο κήπο με τριανταφυλλιές; Λοιπόν όλα είναι παιχνίδια του υποσυνείδητου.

Τον Μάικλ Τζάκσον τον φαντάστηκα να ζει μόνος σε ένα πύργο σαν του κόμη Δράκουλα γιατί υποσυνείδητα βίωσα τη μοναξιά του. Ίσως είδα το βλέμμα του, ίσως πάλι υποσυνείδητα φίλτραρα κριτικά (αρνητικά) τις κακίες που λέγονταν για εκείνον ήδη από τόσο νωρίς. Ένιωσα τη μοναξιά του Μάικλ Τζάκσον. Αν κάποιος θα μπορούσε να τον ταυτίσει με έναν αρνητικό ήρωα, όπως ο κόμης Δράκουλας, αυτό θα μπορούσε να γίνει για ένα κοινό σημείο τους, τη μοναξιά.

Τα χρόνια πέρασαν, με χαρά θυμάμαι τον εαυτό μου να τον κρίνει μόνο μουσικά και να μη δίνει σημασία στις κακεντρεχείς μπούρδες που λέγονταν από τα μμε. Κι έμαθα πολλά πράγματα για εκείνον, μα δυστυχώς κοινός τόπος σε όλα αυτά ήταν η λύπη του κι η μοναξιά του.

Κι έτσι έπεσε στα χέρια μου αυτό το γράμμα. Διαβάστε το, ο Μάικλ Τζάκσον μιλούσε στον κόσμο που πίστευε στις μπούρδες και τα ψέματα των μμε. Ο πιο πετυχημένος καλλιτέχνης όλων των εποχών ήταν ευάλωτος κι είχε την απλότητα να απευθύνει στον κόσμο ένα γράμμα. Διαβάστε το:

ΤΟ ΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΜΑΙΚΛ ΤΖΑΚΣΟΝ

Αγαπητοί άνθρωποι,

Θα ήθελα να σας θέσω ένα ερώτημα – το ερώτημα ΓΙΑΤΙ. Γιατί υπάρχει τόση φτώχεια στον κόσμο; Γιατί τόσοι πόλεμοι; Γιατί τόσα πολλά βασανιστήρια και αγωνία; Και γιατί πρέπει να πεθαίνουν παιδιά και αθώοι να υποφέρουν; Εγώ δεν το καταλαβαίνω. Εσείς το καταλαβαίνετε;

Θέλω να βοηθήσω. Θέλω να κάνω τους ανθρώπους ευτυχισμένους και μπορεί να είναι μόνο για μια στιγμή. Αυτό είναι που δίνει στη ζωή μου νόημα. Δεν με καταλαβαίνετε; Τι έκανα ώστε να με κρίνετε; Με ζηλεύετε; Δεν χρειάζεται. Δεν θα σας ευχόμουν να ήσασταν στη θέση μου. Ίσως το μόνο που θέλετε είναι να ομολογήσω την «ενοχή» μου.

Ναι, είναι αλήθεια, αγαπώ τα παιδιά! Αλλά όχι με τον τρόπο που νομίζετε. Τα αγαπώ από τα βάθη της καρδιάς μου. Επειδή τα παιδιά δεν κάνουν πολέμους. Τα παιδιά ποτέ δεν μου έκαναν κακό. Με κάνει ευτυχισμένο όταν κοιτάζω τα λαμπερά μάτια τους. Είναι έγκλημα να θες να είσαι ευτυχισμένος και να κάνεις και τους άλλους ευτυχισμένους; Πολλοί από αυτούς που με επισκέπτονται πρόκειται να πεθάνουν σύντομα από καρκίνο ή άλλες φοβερές ασθένειες. Δεν θα σας αφήσω να μου απαγορεύσετε να τους δώσω μόνο μία ευτυχισμένη μέρα επειδή εσείς έχετε άγνοια! Ναι, είναι αλήθεια ότι έκανα πλαστικές επεμβάσεις! Ξέρετε πώς αισθάνεσαι, όταν το κάνεις αυτό; Πόσες φορές ξυπνούσα από τον πόνο! Πόσο συχνά δεν ήξερα τι θα αντίκρυζα στον καθρέφτη! Πόσες φορές έκλαψα, όταν το έκανα! Δεν βλέπετε ότι ο ίδιος τιμωρώ τον εαυτό μου και γι ‘αυτό δεν μπορώ να αντικρύσω το πρόσωπό μου – και τον εαυτό μου! Γιατί με τιμωρείτε κι εσείς γι’αυτό;

Ναι, είναι αλήθεια, κάποτε ήμουν μαύρος! Μπορείτε να πάρετε χρώμα από τον ήλιο και να σας θαυμάζουν για αυτό. Αλλά είμαι άρρωστος και με χτυπάτε για αυτό. Ο ήλιος που αγαπάτε τόσο πολύ εμένα μπορεί να με σκοτώσει. Σε παλαιότερες εποχές μου άρεσε να είμαι έξω στο φως, πάρα πολύ, τώρα μπορώ να βγαίνω σχεδόν μόνο το βράδυ. Και εσείς γελάτε μ’αυτό. Αν δεν είχα γίνει ο Michael Jackson που ξέρετε σήμερα, τότε θα ήμουν κάπως έτσι: Θα ήμουν ένας λευκός με μαύρες μπούκλες και μια πλακουτσωτή μύτη, χαρακτηριστικό γνώρισμα των έγχρωμων, για το οποίο όλοι θα με πείραζαν. Λοιπόν να που τώρα με πειράζετε εξαιτίας της μικρής μύτης μου. Ίσως να ήμουν ήδη νεκρός γιατί δε θα μπορούσα να προστατέψω τον εαυτό μου τόσο καλά όσο μπορώ σήμερα. Θα προτιμούσατε να ήμουν νεκρός; Ή να μην είχα υπάρξει; Αλλά τότε δεν θα είχατε τη μουσική μου! Θα θέλατε να μην είχατε ακούσει το «Billie Jean» ;! Τη μουσική μου την αγαπάτε όμως, έτσι δεν είναι; Απλά δεν αγαπάτε εμένα. Αλλά εγώ δημιουργώ τη μουσική για να σας κάνω ευτυχισμένους.

Με βασανίζετε με τα επαίσχυντα λόγια σας. Οι λέξεις μπορούν μερικές φορές να πονέσουν πολύ περισσότερο από τις γροθιές. Συχνά κάθομαι σε μια άκρη και κλαίω. Ρωτάω το Θεό γιατί πρέπει να υποφέρω, τι αφορμή σας έχω δώσει. Γιατί ποτέ δεν έκανα κακό σε κανέναν. Σας φοβάμαι γιατί με έχετε πληγώσει πάρα πολύ. Και δεν υπερασπίζομαι καν τον εαυτό μου. Απλά κρύβομαι πίσω από τις μάσκες μου. Ω, πόσο μισώ αυτές τις μάσκες! Δυσκολεύομαι να αναπνεύσω, όταν τις φοράω. Αλλά δεν έχω άλλη επιλογή, είναι ο μόνος τρόπος για να προστατέψω τον εαυτό μου. Αλλά δεν σας αρέσει όταν μπορώ να προστατευτώ. Θα προτιμούσατε να κλωτσήσετε ένα ανυπεράσπιστο άνθρωπο στο πρόσωπό του αλλά αυτή τη χάρη δε θα σας την κάνω. Δεν χρειάζεται να ντρέπομαι για ό,τι έχω κάνει. Και καθώς μπορώ να σας δω, αγαπητοί Άγνωστοι, υπάρχουν άνθρωποι που καταλαβαίνουν το μήνυμά μου.

Οι φίλοι μου και εγώ δεν πάμε σε πόλεμο με τανκς. Ερχόμαστε με ηλιοτρόπια σε όλους σας, ακόμη κι αν γελάτε κοροϊδευτικά και πατάτε τα λουλούδια μας. Ίσως να το καταλάβετε όχι πριν χαλάσουν τα λουλούδια αλλά όταν όλος o ήλιος σβήσει. Με τη μουσική μου, με ό, τι κάνω, θα ήθελα να φέρω ένα φως στον κόσμο. Αλλά πρέπει να αυτοκτονήσω μέχρι κάποιος να με πιστέψει; Και μέχρι κάποιος να με πιστέψει ότι απλά θέλω να κάνω καλά πράγματα θα πάσχω από το μίσος σας; Μα τότε θα πρέπει να είστε εξοργισμένοι: «Και τα παιδιά ;!» Ιδιαίτερα εσείς θα το λέγατε, εσείς που θα θέλατε περισσότερο να πάρουν τα παιδιά μακριά μου. Λέτε ότι δεν είναι παιδιά μου. Λέτε ότι δεν μπορώ να τα διαπαιδαγωγήσω. Πώς το ξέρετε αυτό ;! Και είναι σημαντικό τότε τι το αίμα ρέει στις φλέβες τους, τη στιγμή που δίνω τη ζωή μου γι’αυτά; Η ζήλια και το μίσος σας σας κάνει τυφλούς στο θέμα της αγάπης.

Δεν με ξέρετε, παρόλα αυτά με έχετε ήδη κρίνει! Εσείς οι δημοσιογράφοι που με σφυροκοπάτε το πρωί ακούτε τη μουσική μου το βράδυ! Αυτό δεν είναι δίκαιο! Δεν ενδιαφέρεστε για ό, τι γράφετε, αρκεί να προσελκύει μόνο αναγνώστες και να προκαλεί πρωτοσέλιδα. Ωστόσο, το όνομά μου είναι αρκετό για να προσελκύσει τους ανθρώπους. Γιατί πρέπει πάντα να με καταγγέλλετε; Γιατί δεν γράφετε κάτι θετικό, δε χρειάζεται να ψάξετε γι’αυτό τόσο πολύ! Γιατί πρέπει να με αποκαλείτε «Wacko Jacko» (περίεργος Τζάκο); Δεν μπορείτε να δείτε ότι ο μόνος που πληγώνω είμαι εγώ ο ίδιος! Με κυνηγάτε σα βοοειδές. Δε βλέπετε ότι είμαι επίσης άνθρωπος σας εσάς;! Πού έχετε την καρδιά σας; Πού είναι το έλαιό σας; Πού έχετε την αγάπη σας;

Εάν μόνο ένας στους δέκα ανθρώπους που παίρνουν αυτό το γράμμα προσπαθήσει να με καταλάβει, ήδη τότε θα αξίζει να ζω τη ζωή μου.

Ειρήνη, αγάπη και καλοσύνη

Από την καρδιά μου, Michael Jackson. «

ΑΝΤΙ ΕΠΙΛΟΓΟΥ

Δε γνωρίζουμε πότε γράφτηκε αυτό το γράμμα αλλά σίγουρα γράφτηκε μετά το 1998, καθώς  αναφέρει πως είχε παιδιά και το δεύτερο από τα 3 παιδιά του, η Πάρις, γεννήθηκε τον Απρίλιο του 1998. Έχουμε δηλαδή έναν άνθρωπο άνω των 30 ετών, έναν ενήλικα δηλαδή, που τυχαίνει να έχει τη μεγαλύτερη καριέρα που είχε ποτέ κάποιος και που άλλοι ούτε καν ονειρεύονται κι όμως αυτός ο άνθρωπος νοιάζεται για το πώς τον βλέπουν οι άλλοι. Φαινομενικά τα έχει όλα κι όμως αυτός θέλει μόνο αγάπη. Αυτό θα έπρεπε να μας γίνει μάθημα και να το σκέφτονται όσοι πιστεύουν στις βλακείες που λένε τα κατευθυνόμενα και βλαβερά μμε.

Το γράμμα λογικά το έδωσε σε κάποιο θαυμαστή του για να το διαδώσει. Για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Μάικλ Τζάκσον είχε επαφές με θαυμαστές με τους οποίους μάλιστα πήγαινε και βόλτες και κατά καιρούς μαθαίνουμε διάφορες μαρτυρίες για το πώς αισθανόταν γενικά και μέχρι και για το τι γνώμη είχε για τους θαυμαστές του. Για παράδειγμα, θεωρούσε τους θαυμαστές οικογένειά του αλλά δεν τους αποδεχόταν μόνο και μόνο επειδή τον θαύμαζαν ή τον κολάκευαν. Έβλεπε αντικειμενικά και πχ τον ενοχλούσε το ότι μπροστά του ήταν άψογοι αλλά, όταν ο ίδιος ήταν απών, άλλαζαν συμπεριφορά.

Στο σημείο που λέει «Θέλω να κάνω τους ανθρώπους ευτυχισμένους και μπορεί να είναι μόνο για μια στιγμή. Αυτό είναι που δίνει στη ζωή μου νόημα» εννοεί κυριολεκτικά αυτά που γράφει. Είχε πράγματι σκοπό της ζωής του να βοηθήσει να γίνει καλύτερος ο κόσμος μας και δεν το έλεγε απλά στα τραγούδια του, όπως το Heal the world. Πώς όλοι έχουμε ένα συνήθειο ή ένα χόμπι; Ε ο Μάικλ Τζάκσον είχε κάνει συνήθειό του το καθήκον στην ανθρωπότητα. Γι’αυτό κι έκανε όλες τις φιλανθρωπίες, γι’αυτό και θα επισκεπτόταν απαραίτητα ένα νοσοκομείο ή ένα ορφανοτροφείο, όπου έδινε συναυλία. Δεν τα έκανε δηλαδή όπως οι άλλοι καλλιτέχνες που μετά τον μιμήθηκαν και που κάνουν σποραδικά σαν ένα «άτυπο καθήκον». Οι φιλανθρωπικές πράξεις ήταν μέρος της καθημερινότητάς του. Και λέει το πολύ απλό: «εγώ κοιτάζω να κάνω καλό κι εσείς με κοροϊδεύετε. Δεν το αξίζω»

Πέρα από το πόσο πληγώθηκε, αυτό το γράμμα δείχνει πόσο απλός ήταν. Κι αυτή δεν είναι η μόνη μαρτυρία. Σε συναντήσεις με τους θαυμαστές του έχει εξηγήσει με λεπτομέρειες το πώς λειτουργούν τα μμε και προσπάθησε να τους ανοίξει τα μάτια σχετικά με το βρώμικο ρόλο τους. Άλλες φορές πάλι έστειλε ένα γραπτό μήνυμα που θα έλεγε «Μην πιστεύετε ό,τι λένε τα μμε. Με κάνουν και κλαίω»

Κλείνοντας, επειδή ζούμε στην εποχή που το gossip/lifestyle είναι αναπόσπαστο κομμάτι της ζωής μας και θεωρείται φυσικό να μαθαίνουμε και για τις πιο απίθανες προσωπικές στιγμές των καλλιτεχνών, να επισημάνω κυρίως για τα νέα παιδιά πως όλο αυτό είναι άρρωστο. Μας θέλουν να απασχολούμε το μυαλό μας με ασήμαντες και άχρηστες πληροφορίες, όπως η προσωπική ζωή ή χ ατυχής στιγμής των καλλιτεχνών, ώστε να μη μαθαίνουμε ποια είναι τα ουσιώδη στη ζωή και να μην έχουμε κριτική σκέψη. Πάνω απ’όλα όμως πρέπει να καταλάβουμε πως, μέσα απ’αυτή την τακτική, χάνουμε την ανθρωπιά μας και γινόμαστε σκέτοι βιολογικοί οργανισμοί χωρίς αισθήματα και αξιόλογη ηθική υπόσταση.

Αν κάποιος διαβάζει κάτι άσχημο για έναν καλλιτέχνη και γελάει, τότε αυτός ο άνθρωπος έχει πρόβλημα. Είναι ένας άνθρωπος ανήθικος. Το ίδιο κι όποιος βέβαια γελάσει με όσα γράφονται για τον Μάικλ Τζάκσον. Ακόμη κι αν ίσχυαν όσα ψέματα λέγονται, ο σωστός άνθρωπος θα σκεφτόταν «τι κρίμα ένας τόσο σπουδαίος καλλιτέχνης να έχει αυτή τη συμπεριφορά». Δε θα γελούσε. Το να γελάς με κατασκευασμένα σκάνδαλα παραπέμπει σε παλιές εποχές, τότε που η κατασπάραξη ανθρώπων από θηρία ήταν θέαμα.

Αποφασίστε αν θα γελάσετε ή αν θα λυπηθείτε τη στιγμή που θα βλέπετε κάποιον να τον κατασπαράζουν. Δείτε τον εαυτό σας νοερά από ψηλά και αναρωτηθείτε αν σας αρέσει η εικόνα σας. Τότε θα δείτε την «ηθική εικόνα σας», θα δείτε ποιοι πραγματικά είστε.

Πηγή: http://gracemj.wordpress.com/2010/06/25/letter-from-mj-to-a-friend/

Δείτε περισσότερα μηνύματα του Μάικλ Τζάκσον στο άλμπουμ στη σελίδα στο Facebook πατώντας εδώ

Υγ. Όσοι αναδημοσιεύσετε το κείμενο αυτό, παρακαλώ να βάλετε ενεργές λινκ που να οδηγεί στο μπλογκ, δηλαδή http://mjacksontruth.wordpress.com.

 

Posted in προσωπικότητα | Tagged , , , , , , | Σχολιάστε

Γενέθλια του Μάικλ Τζάκσον. Θαυμαστές τα γιορτάζουν στο σπίτι του!


michaelneverlandoutsidelucy

Πώς θα σας φαινόταν να μπορούσατε να ευχηθείτε χρόνια πολλά στον αγαπημένο σας καλλιτέχνη και μάλιστα στο ίδιο του το σπίτι; Οι θαυμαστές του Μάικλ Τζάκσον είχαν αυτή την ευκαιρία πολλές φορές και το διηγούνται με χαρά. Μια τέτοια στιγμή θα μοιραστούμε σήμερα, μέρα που γεννήθηκε για όσους δεν το γνωρίζουν. Η επίσκεψη έγινε το 2003 που ήταν Παρασκευή, όπως σήμερα. Έχει ενδιαφέρον. Θα δούμε τι έγινε στο σπίτι του χάρη στην ιστορία που μοιράζονται 2 γερμανίδες θαυμάστριές του σε ένα βιβλίο-συλλογή από εμπειρίες θαυμαστών του, πώς αντέδρασε ο ίδιος, ένα βίντεο από άλλη επίσκεψη θαυμαστών που δείχνει πώς είναι να κάνεις μια τέτοια επίσκεψη αλλά και τι έγινε την επόμενη μέρα, όταν, για παράδειγμα, ο Μάικλ Τζάκσον έσκυψε για να φορέσει το παπούτσι σε μια θαυμάστριά του.

 Επίσκεψη στη Νέβερλαντ

«Επιτέλους! Το αεροπλάνο απογειώθηκε! […]

Αν και είχαμε ταξιδέψει αρκετά στο παρελθόν για να δούμε τον Μάικλ Τζάκσον, το γεγονός ότι αυτή τη φορά πηγαίναμε στην Καλιφόρνια, στο σπίτι του, ήταν κάτι καινούριο για εμάς και πιο συναρπαστικό σε σχέση με όλα τα προηγούμενα ταξίδια μας […]

Η 14ωρη πτήση μας έδωσε στη Σόνια και σ’εμένα την ευκαιρία να σκεφτούμε τις άλλες εμπειρίες μας ως θαυμαστών του Μάικλ Τζάκσον. Για κάποιο άγνωστο λόγο, ισχύει το «ήταν γραφτό να γίνει».  Είχα ανακαλύψει τον Μάικλ Τζάκσον σε μια περίοδο της ζωής μου που ένιωθα μόνη και ότι δε με καταλάβαιναν, μια δύσκολη περίοδο που λέγεται εφηβεία. Διαβάζοντας για εκείνον και τη ζωή του μου έδειξε ότι δεν ήμουν η μόνη με προβλήματα. Ακόμη και κάποιος τόσο καταπληκτικός όσο ο Μάικλ Τζάκσον έπρεπε να βιώσει αυτού του είδους τα συναισθήματα και το να το γνωρίζω αυτό με βοήθησε πολύ. Επίσης η δυναμική μουσική* του και οι στίχοι του μου έδωσαν τη δύναμη που χρειαζόμουν και να συνεχίσω να βρω το δρόμο μου.

[…]

Πέμπτη 28 Αυγούστου 2003

Τι μέρα! Το πρώτο πράγμα που κάναμε το πρωί ήταν να παραλάβουμε το ενοικιαζόμενο αυτοκίνητό μας και να διασχίσουμε την τεράστια πόλη για να πάμε στο Santa Ynez Valley. Ήμασταν αρκετά νευρικές. Όλοι αυτοί οι αυτοκινητόδρομοι με τις 7 λωρίδες και τα μεγάλα μποτιλιαρίσματα έκαναν τα νεύρα μας κρόσσια. Χάρη στην καταπληκτική ικανότητα της Σόνια να διαβάζει χάρτες, καταφέραμε να ξεπεράσουμε όλο αυτό το χαμό. Όταν βγήκαμε  από το Λος Άντζελες, μας αποζημίωσαν η εκπληκτική θέα στον ατέλειωτο Ειρηνικό Ωκεανό που ήταν στο πλάι μας και ο ασυννέφιαστος βαθύ μπλε ουρανός που ήταν από πάνω μας. Συνεπαρμένες και ενθουσιασμένες καθώς οδηγούσαμε στη λεωφόρο 101 με τη μουσική του Μάικλ να εκρήγνυται από τα ηχεία μας. “You rock my world, you know you did”. Ευτυχώς κανείς δε μας άκουγε να τραγουδάμε. Αισθανόμασταν τόσο ελεύθερες, τόσο εκστασιασμένες και τόσο ευτυχισμένες! Πόσο πιο όμορφη θα μπορούσε να είναι η ζωή;

Με το «Let me show you, let me show you the way to go» πλησιάσαμε στη Σάντα Μπάρμπαρα.  Πλησιάσαμε κι άλλο τη Σάντα Μπάρμπαρα. Ήταν δύσκολο να μην αφαιρεθούμε εξαιτίας της πολύ καλής μας διάθεσης και του συναρπαστικού τραγουδιού μα έπρεπε να βρούμε τη σωστή έξοδο από τον αυτοκινητόδρομο για να πάμε στη Νέβερλαντ που ήταν αρκετά πιο έξω. Μόλις αφήσαμε αυτό το δρόμο, οδηγήσαμε ανάμεσα από λόφους και κοιλάδες, περάσαμε γέφυρες και οδηγήσαμε δίπλα στη βαθιά μπλε λίμνη Κακούμα. Και τότε είδαμε μια επιγραφή που έγραφε “Figueroa mountain road”. Μόλις στρίψαμε σ’αυτόν τον όλο στροφές, ανώμαλο, μικρό δρόμο, δεν μπορούσαμε να συγκρατηθούμε. «Σχεδόν φτάσαμε!», φώναξα. Ο ενθουσιασμός μας μεγάλωνε κάθε δευτερόλεπτο που βρισκόμασταν πιο κοντά στο σπίτι του Μάικλ και προφανώς αυτό έφταιγε για το ότι χάσαμε την πύλη εισόδου στη Νέβερλαντ στην πρώτη μας προσπάθεια.

 «Σταμάτα!» , φώναξε η Σόνια, «εδώ είναι! Έχει κι άλλους θαυμαστές!»

«Ώστε αυτή είναι η Νέβερλαντ;», ρώτησα μην μπορώντας ακόμη να πιστέψω, καθώς κοιτούσα την περιοχή με τις αγελάδες που βοσκούσαν σε μαλακούς, σχεδόν ξερούς λόφους, ανάμεσα σε τεράστιες γέρικες βελανιδιές και ένα μικροσκοπικό σπιτάκι με φύλακα δίπλα στην ξύλινη πύλη. Ήταν ακριβώς ό,τι δεν είχα φανταστεί. «Ναι», είπε ένας από τους θαυμαστές που περίμεναν, «αλλά  αυτό πρέπει να είναι η εξωτερική πύλη». Αλλά, πριν προλάβουμε να ρωτήσουμε περισσότερα, ένας περίεργος ενθουσιασμός κατέλαβε όλους τους θαυμαστές. Μια γυναίκα με στολή ήρθε και μας μίλησε. «Σας παρακαλώ, κάντε χώρο», μας είπε. Και τότε είδαμε μια μαύρη Ρολς Ρόυς να πλησιάζει την πύλη από μέσα. Η Σόνια κι εγώ κρατήσαμε την αναπνοή μας. Η πύλη άνοιξε αργά και όλοι οι 20 περίπου θαυμαστές κάναμε υπάκουα στην άκρη και ταυτόχρονα ήμασταν μπερδεμένοι. Πόσες σκέψεις μας πέρασαν από το μυαλό σε ένα μόλις λεπτό. Ήταν αυτός ο Μάικλ στο αυτοκίνητο; Όχι, δε γινόταν! Μόλις είχαμε φτάσει, πώς μπορεί να ήμασταν τόσο τυχερές; Αλλά κι αν ήταν; Αποκλείεται. Και, καθώς σκεφτόμασταν αυτά,  ήρθε ένας δεύτερος φύλακας και μας είπε «Παιδιά, δεν είναι αυτός. Μην ακολουθείτε το αυτοκίνητο»

Κι αφού ο φύλακας μας είπε αυτά τα λόγια, το μαύρο λαμπερό αυτοκίνητο πέρασε αργά την πύλη, ακολουθούμενο από ένα μαύρο τζιπ. Καθώς μας πλησίασε, αισθανθήκαμε ότι ο Μάικλ ήταν μέσα. Η αύρα του ήταν τεράστια. Το είχαμε νιώσει αυτό πολλές φορές παλιά σε άλλα ταξίδια μας. Μπορούσες να τον αισθανθείς πριν τον δεις. Και πράγματι, καθώς το αυτοκίνητο πέρασε δίπλα από τους πρώτους θαυμαστές, το πίσω μαύρο παράθυρο άνοιξε και τον είδαμε. Μας χαιρέτησε όλους με ένα τεράστιο χαμόγελο. «Ω Θεέ μου», κατάφερε να πει η Σόνια, «είναι πράγματι ο Μάικλ!»

[…]

Παρασκευή 29 Αυγούστου 2003

«Χρόνια πολλά, Μάικλ!»

Καθώς φτάσαμε στις 10 και μισή, μερικοί άλλοι θαυμαστές ήταν ήδη εκεί. Ήταν μια όμορφη ηλιόλουστη μέρα. Καθίσαμε μαζί τους στο γρασίδι μπροστά στην πύλη κουβεντιάζοντας και προσπαθώντας να φανταστούμε πώς θα περνούσε τη μέρα του ο Μάικλ. Βασικά στην πύλη γενικά υπήρχε πολλή κίνηση. Συνέχεια έφταναν πολλά αυτοκίνητα διανομέων, ενώ ήρθαν και μια λιμουζίνα με μαύρα τζάμια, ένας κλειδαράς )άραγε κλείδωσε και τον εαυτό του;..) και σαν κερασάκι στην τούρτα ένα φορτηγό με προπαρασκευασμένα φαγητά (μα τι στο καλό θα κάνει στα γενέθλιά του;). Όλο και πιο πολλοί θαυμαστές κατέφθαναν και μ’αυτούς η ατμόσφαιρα γινόταν πιο τρελή και πιο διασκεδαστική. Μπαλόνια, γιρλάντες και άλλα στολίδια ήταν στα δέντρα και στα δρομάκια, ενώ από ένα αυτοκίνητο ακουγόταν η μουσική του Μάικλ. Τώρα έμοιαζε πραγματικά με πάρτι γενεθλίων.

Είχαμε πια μπει για τα καλά στο μεσημέρι, όταν ένας φύλακας ήρθε προς το μέρος μας και μας ρώτησε αν θέλαμε να δώσουμε κάτι στον Μάικλ. «Φυσικά!», απαντήσαμε όλοι σχεδόν ταυτόχρονα. Και μ’ένα τεράστιο χαμόγελο η Σόνια κι εγώ  δώσαμε τη μπλε τσάντα με δώρα που είχαμε αγοράσει από τη Βαυαρία για τον Μάικλ. Ο ευγενικός φύλακας συγκέντρωσε υπομονετικά ό,τι είχαμε φέρει όλοι και τα έβαλε στο πορτ μπαγκάζ. «Πωπω, τώρα θα δει όλα μας τα δώρα», σκέφτηκα. «  Ναι! Και είμαι σίγουρη ότι θα γελάσει πολύ», απάντησε η Σόνια κοιτώντας με στα μάτια χαμογελαστά. Είχαμε φέρει κάθε είδους αστεία και περίεργα πράγματα από την πατρίδα μας στο Μόναχο και τελευταίο ένα cd με βαυαρική μουσική με χάλκινα πνευστά.

Όλοι ήμασταν πολύ χαρούμενοι. Κάποιοι άρχισαν να χορεύουν σκηνές από βίντεο κλιπ ή να  κάνουν παρωδίες από τα βίντεο του Μάικλ και όλοι τραγουδούσαμε και χειροκροτούσαμε παρακολουθώντας τους. Υπήρχε πολύ κέφι και τα γέλια και το τραγούδι μας αντηχούσαν σε όλη την κοιλάδα.

Μετά από λίγο, τυχαία έστρεψα το βλέμμα μου προς τη Νέβερλαντ. Κι εκεί, σε αρκετή απόσταση, αναγνώρισα ένα μικρό άσπρο αμαξίδιο που πάνω του ήταν ένας ντυμένος στα μαύρα και οδηγούσε αργά προς το μέρος μας. «Σόνια, δες!», είπα στη φίλη μου και αμέσως καταλάβαμε και οι δύο πως ήταν ο Μάικλ. Τότε κι οι άλλοι θαυμαστές το πρόσεξαν και άρχισαν να του κάνουν νεύματα. Τότε εκείνος έστριψε απότομα και εξαφανίστηκε αμέσως αφήνοντας πίσω του ένα σύννεφο σκόνης.

michael cart

 

Όλοι προβληματιστήκαμε, αν και ήμασταν έκπληκτοι και χαρούμενοι ταυτόχρονα. Ήταν πράγματι ο Μάικλ και πρέπει να τρόμαξε όταν συνειδητοποίησε ότι τον καταλάβαμε, αν και ήταν μακριά. «Σίγουρα υποτιμά την αύρα του», είπε η Σόνια.  Αφού το αναλύσαμε αρκετά, καταλήξαμε στο ότι ο Μάικλ ήθελε να τσεκάρει από πού ερχόταν η μουσική και το γέλιο και πόσοι θαυμαστές ήταν στην πύλη. Ήταν εκπληκτικό το να γνωρίζουμε ότι ήταν τόσο κοντά κι ότι εμφανώς ενδιαφερόταν για τους θαυμαστές ακόμη και τη μέρα των γενεθλίων του.  Και συνεχίσαμε το πάρτι μας όχι βέβαια χωρίς να κοιτάμε ταυτόχρονα προς εκείνο το σημεία κάθε τρεις και λίγο.

Αλλά λίγο αργότερα η χαρούμενη γιορτή μας διακόπηκε. Ένα αυτοκίνητο της αστυνομίας ήρθε προς το μέρος μας. Ο αστυνομικός που είχε αυστηρό ύφος πήγε κατευθείαν στο σπιτάκι του φύλακα και τον ακούσαμε να μιλάει με την υπηρεσία φύλαξης. Σοκαρισμένοι χαμηλώσαμε τη μουσική και προσπαθούσαμε να καταλάβουμε τι συνέβαινε. Φοβόμασταν ότι θα μας έδιωχναν επειδή κάναμε φασαρία ή επειδή κλείσαμε το δρόμο. Κι ενώ δε βρίσκαμε εξηγήσεις, ένας από τους φύλακες ήρθε αποφασιστικά προς το μέρος μας και μας είπε: «Μπορώ να έχω την προσοχή σας; Πρέπει να φύγετε από το δρόμο. Γι’αυτό, σας παρακαλώ, μπείτε στα αυτοκίνητά σας και…» «Ω το’ξερα. Πάντα μας διώχνουν», σκέφτηκα. Αλλά, πριν τελειώσω τη σκέψη μου, ο φύλακας συνέχισε «ΚΑΙ ΟΔΗΓΗΣΤΕ ΤΑ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΑ ΣΑΣ ΜΕΣΑ ΣΤΗ ΝΕΒΕΡΛΑΝΤ»

Τι; Όλοι έδειχναν έκπληκτοι. «Είπε ΜΕΣΑ;», ρώτησε η Σόνια με τα μάτια γουρλωμένα και της είπα «Εμμμ, έτσι νομίζω». Μας πήρε 1 λεπτό να το χωνέψουμε αλλά, καθώς οι άλλοι θαυμαστές ήδη έτρεχαν προς τα αυτοκίνητά τους και άρχισαν να κάνουν ουρά μπροστά από την πύλη, ξέραμε ότι ήταν αλήθεια. «Δεν μπορώ να το πιστέψω!», φώναξα μέσα στο αυτοκίνητό μας. «Ούτε κι εγώ!», μου απάντησε η Σόνια.

Ήμουν τόσο νευρική που σχεδόν ξέχασα πώς οδηγούν! Λίγα λεπτά μετά φτάσαμε σε μια μεγάλη περιοχή στάθμευσης δίπλα στην πιο όμορφη πύλη εισόδου που είχα δει ποτέ. Στο μεταξύ είχε σκοτεινιάσει αλλά τα εκατομμύρια φωτάκια που έλαμπαν μέσα από τη Νέβερλαντ δημιουργούσαν μια μαγική λάμψη. Μας είπαν να κάνουμε ουρά για να υπογράψουμε ένα έγγραφο με το οποίο θα δηλώναμε ότι δε θα παίρναμε φωτογραφίες κλπ. Αυτό μου έδωσε λίγο χρόνο να συνειδητοποιήσω πού ακριβώς ήμουν. Εγώ, εδώ στη Νέβερλαντ! Ήταν τόσο απίστευτο που τα μάτια μου άρχισαν να δακρύζουν. Ένα από τα μεγαλύτερα όνειρά μου γινόταν πραγματικότητα εκείνη τη στιμή! Ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι μια μέρα θα επισκεπτόμουν αυτό το όμορφο μέρος-αλλά να που το έκανα. Όλα συνέβησαν τόσο γρήγορα και ήταν τόσο απίστευτο, η ατμόσφαιρα τόσο μαγική… τσιμπήθηκα αρκετές φορές να βεβαιωθώ ότι δεν ήταν όνειρο. Κοιτώντας τη Σόνια, κατάλαβα πως είχε τα ίδια αισθήματα και φαινόταν να είναι στην ίδια κατάσταση μ’εμένα.

Μετά τις υπογραφές, μας είπαν περάσουμε από τη χρυσή πύλη που είχε την επιγραφή στα γαλλικά «Dieu et mon droit» (ο Θεός και το δίκαιό μου).

imagesNZU1SMTP

[…]

Από τα ηχεία ακουγόταν μουσική του R. Kelly. «Αυτό είναι ο παράδεισος», είπα στη Σόνια και δε σταματούσαμε να γελάμε. Μετά από λίγο πήγαμε με κάτι άλλους θαυμαστές και ανεβήκαμε σε ένα τεράστιο καραβάκι-κούνια που λεγόταν «Δράκος της θάλασσας». Στα ηχεία ακουγόταν “Move your body like a snake” (κούνα το σώμα σου σαν φίδι)  όσο το καραβάκι κουνιόταν. Καμιά μας δεν ήθελε να σταματήσει η βόλτα κι έτσι μας άφησαν να κάνουμε και δεύτερο γύρο. Αυτή τη φορά ακουγόταν το τραγούδι “Ignition και, καθώς είχαμε όλοι δει τη σειρά «Προσωπικά βίντεο» του Μάικλ, ξέραμε ότι ήταν ένα από τ’αγαπημένα τραγούδια του.

Μετά θέλαμε πραγματικά να επισκεφτούμε τα δωμάτια. Οι φιλικοί φύλακες μας έδειξαν το δρόμο για την αίθουσα προβολών (το προσωπικό σινεμά) του Μάικλ, όπου μπορούσαμε να χρησιμοποιήσουμε όλες τις ανέσεις. Θεέ μου, τι σινεμά! Ήταν το ίδιο που είχαμε δει πριν χρόνια στην τηλεόραση κατά τη διάρκεια της συνέντευξης με την Όπρα Γουίνφρι. Και τώρα ήμασταν εδώ χρησιμοποιώντας τους χώρους του! Πιστέψτε με, ήταν μοναδική εμπειρία.

[…]

Κοντά μας ήταν ένα καροτσάκι με παγωτά. Εκείνη τη μέρα έφαγα το καλύτερο παγωτό με γεύση φράουλας. Όμως όταν είδα το ρολόι που έδειχνε 11, αγχώθηκα. Η ώρα περνά γρήγορα, όταν διασκεδάζεις. Σιγά σιγά έρχονταν κι άλλοι θαυμαστές να πάρουν κι αυτοί κάτι δροσιστικό. Και μετά για πρώτη φορά αφότου μπήκαμε στη Νέβερλαντ, παιζόταν ένα τραγούδι του Μάικλ. Το «You rock my world» (ταράζεις τον κόσμο μου) ακουγόταν σε όλη τη Νέβερλαντ. Τι ήχος! Πολλοί θαυμαστές άρχισαν να χορεύουν και να τραγουδούν αλλά η Σόνια κι εγώ απομακρυνθήκαμε, καθώς δεν είχαμε καλή φωνή.

Βασικά ψάχναμε για ένα καλαθάκι για τα σκουπίδια για να πετάξουμε το ξυλάκι του παγωτού μας. Και τότε μας ήρθε μια ιδέα: «Θα έπρεπε τουλάχιστον να μαζέψουμε μερικές πέτρες για τους φίλους μας σα σουβενίρ. Αυτό ήταν ιδέα της Σόνια και συμφώνησα. Και καθώς ήμασταν μακριά από το πλήθος και τους φύλακες, αρχίσαμε να ψάχνουμε σε ένα παρτέρι. Νομίζαμε πως δε μας έβλεπε κανείς σ’αυτή τη σκοτεινή γωνιά. «Α στο καλό, δεν έχει πέτρες», είπα μπερδεμένη στη Σόνια. «Ούτε εδώ», μου είπε λίγο αγχωμένη. «Να πάρω μήπως μερικά φύλλα, αφού δε βρίσκουμε πέτρες;», ρώτησα τώρα, όντας λίγο νευρική πια, γιατί δεν ήθελα να μας δουν οι φύλακες.

 Όντας ακόμη στα γόνατα στο παρτέρι, η Σόνια κι εγώ είχαμε την περίεργη αίσθηση ότι κάποιος μας κοιτούσε. Σηκώσαμε αργά τα κεφάλια μας και προς μεγάλη μας έκπληξη είδαμε έναν άνθρωπο ντυμένο σε σκούρα χρώματα μ’ένα πουλόβερ με κουκούλα και ένα καπελάκι να κάθεται πάνω σένα αμαξίδιο του γκολφ λίγα μέτρα πέρα από’μας. Μόλις κατάλαβε ότι τον είδαμε, αμέσως ανάπτυξε ταχύτητα κι έφυγε στο σκοτάδι, προφανώς χαρούμενος και λικνιζόμενος στο ρυθμό της μουσικής, με τα χέρια στον αέρα. Η Σόνια κι εγώ κοιταχτήκαμε με ανοιχτό το στόμα. «Αυτός ήταν ο Μάικλ;», είπα τελικά κι η Σόνια συμφώνησε με ένα νεύμα. Προφανώς μας παρακολουθούσε όλους τους θαυμαστές που διασκεδάζαμε στο χώρο του και προφανώς σκέφτηκε ότι η γκοτεινή γωνία από την οποία μας παρακολουθούσε ήταν τέλειο σημείο για να μας βλέπει χωρίς να τον αντιληφθούμε. Αυτό ήταν τόσο τυπική συμπεριφορά του Μάικλ. Του άρεσε να «είναι η μύγα στον τοίχο» και προφανώς μας είχε παρακολουθήσει από τη στιγμή που μπήκαμε μέσα. Λίγο μετά μάθαμε ότι κι άλλοι θαυμαστές τον είχαν δει.

Αποφασίσαμε να περπατήσουμε λίγο ακόμα στο χώρο αλλά μόλις οι φύλακες μας είπαν ότι ήταν ώρα να αποχαιρετήσουμε. Φυσικά αυτή η στιγμή ήταν πολύ «νωρίς» για εμάς. Είχαμε τόσα να ακόμα να δούμε και να γευτούμε αλλά κόντευαν πια μεσάνυχτα κι έπειτα ακόμη και το πιο υπέροχο όνειρο έπρεπε κάποτε να τελειώσει. Οι ευγενικοί φύλακες μας πήγαν στο τραινάκι που μας περίμενε και ένας από αυτούς μας είπε ότι μπορούσαμε να τραγουδήσουμε κάτι στον Μάικλ, αν θέλαμε. Μερικοί μπερδεμένοι θαυμαστές ρώτησαν αν ο Μάικλ θα μπορούσε να το ακούσει, μιας και το σπίτι ήταν αρκετά μακριά. Ο φύλακας απάντησε «σίγουρα». Κι έτσι αρχίσαμε όλοι να τραγουδάμε «Χρόνια πολλά, Μάικλ» (Happy birthday to you) με όλα μας τα πνευμόνια. Το τραγουδήσαμε σε περισσότερες από 4 γλώσσες μέχρι που φτάσαμε στο χώρο στάθμευσης.

Στο χώρο στάθμευσης όλοι σταμάτησαν να τραγουδούν και αμέσως μας έπιασε μελαγχολία. Όλα είχαν τελειώσει πολύ γρήγορα.

 Σάββατο 30 Αυγούστου 2003

Ήμασταν περίεργες για το πώς είχε οργανώσει το πάρτυ το γενεθλίων του Μάικλ το φαν κλαμπ του και αν ο ίδιος θα εμφανιζόταν. Και ξαναπήραμε τον αυτοκινητόδρομο 101.

[…]

Ο Μάικλ εμφανίστηκε στο μπαλκόνι του Orpheum Theater, λαμπερός και πολύ ψύχραιμος καθώς μοίραζε χαμόγελα και χαιρετούσε τους θαυμαστές. Όλοι άρχισαν να εύχονται και να του κάνουν νεύματα. «Μάικλ, Μάικλ, Μάικλ!», φώναζαν εκατοντάδες θαυμαστές κι αυτός φαινόταν να το απολαμβάνει.

[…]

Ήταν τόσο γλυκός και αμήχανος από το ξέφρενο και ατελείωτο χειροκρότημα. Μερικά από τα λόγια του ήταν: «Κοιτάζω το μέλλον με αισιοδοξία. Θα σας κάνω περήφανους που είστε θαυμαστές μου. Θέλω να κάνω τη Νέβερλαντ πιο προσιτή στους θαυμαστές. Τα παιδιά μου είναι και παιδιά σας και όλα τα παιδιά του κόσμου είναι δική μας ευθύνη» και μετά από λίγο ανακοίνωσε ότι θα ξεκινούσε ένα καινούριο παγκόσμιο φιλανθρωπικό σκοπό με όνομα «Κυνηγήστε τα όνειρά σας», του οποίου οι θαυμαστές θα γινόμασταν πρέσβεις στον τόπο καταγωγής μας. Και έκλεισε με τα λόγια «Η ζωή είναι ωραία, σας αγαπώ, είστε οι καλύτεροι, σας αγαπώ τόσο πολύ».

Μετά το λόγο του, ένα κοριτσάκι που στεκόταν κοντά στα σκαλιά πήρε την άδεια να πάει κοντά του. ήταν ενθουσιασμένη και ο Μάικλ την αγκάλιασε σφιχτά. Αλλά υπήρχε ένα πρόβλημα. Καθώς πήγαινε στη σκηνή, έχασε ένα από τα σανδάλια της και πήγε στον Μάικλ φορώντας μόνο το ένα. Εκείνος το κατάλαβε και σα γνήσιος τζέντλεμαν προσπάθησε να το βρει για εκείνη χωρίς να τον αρπάξουν οι θαυμαστές. Μόλις το βρήκε, γονάτισε, όπως ο πρίγκιπας στη Σταχτοπούτα, και της το φόρεσε. Το κορίτσι κοκκίνισε από ενθουσιασμό κι αμηχανία. Αλλά ο Μάικλ φαινόταν να το χαίρεται. Χαμογέλασε και την αγκάλιασε ξανά.

michael jackson fan flip flop

 

Αργότερα τραγούδησε χωρίς μικρόφωνο στη σκηνή κι όλοι τραγούδησαν «Χρόνια πολλά». Ο Μάικλ έκοψε το πρώτο κομμάτι, δάγκωσε λίγο και το υπόλοιπο το έδωσε σε κάποιους από το κοινό»

* για όσους δεν το γνωρίζουν, ο Μάικλ Τζάκσον έγραφε και μουσική και στίχους και τα περισσότερα τραγούδια που έχει ερμηνεύσει είναι δικά του

Για την ιστορία να πω ότι ο λόγος που ο Μάικλ Τζάκσον δεν κάθισε με τους θαυμαστές όλη την ώρα στο σπίτι του έχει να κάνει με το ότι προφανώς τα γιόρταζε με την οικογένειά του και φίλους (ήταν οικοδεσπότης, μην το ξεχνάμε…) και τους δε θαυμαστές τους επέτρεψε να μπουν στο κτήμα του γιατί δεν του πήγαινε η καρδιά να τους αφήσει έξω στο δρόμο. Από την άλλη, τους παρακολουθούσε κρυφά γιατί ήθελε να ζήσει τη χαρά τους χωρίς να τους επηρεάσει η παρουσία του. Πάντα τον ενδιέφερε εξάλλου το τι αυθόρμητα σχόλια έκαναν για εκείνον και γι’αυτό, για παράδειγμα, θα πήγαινε σε ένα κατάστημα δίσκων μεταμφιεσμένος και θα στεκόταν στη γωνιά με τους δίσκους του περιμένοντας να ακούσει τα σχόλια/τους διαλόγους όσων αγόραζαν τη μουσική του.

Να πω επίσης ότι τη Νέβερλαντ την επισκέπτονταν πάντα οι θαυμαστές και την επισκέπτονται ακόμη και σήμερα. Βλέπετε η Νέβερλαντ δεν είναι απλώς ένα κτήμα. Είναι ο χώρος που μετουσιώνει όσα ακριβώς ο ίδιος επιθυμούσε κι αντανακλά το σύστημα αξιών του: φύση, αγάπη για τα ζώα, ανέμελη ζωή, διασκέδαση-για τη διασκέδαση να πούμε πως η Νέβεράντ είχε κανονικό λουνα παρκ, κάτι που ο Μάικλ Τζάκσον ήθελε πολύ και γιατί του άρεσαν τα παιχνίδια κι αυτού του είδους η διασκέδαση και γιατί τα είχε στερηθεί ως παιδί.

Το βίντεο που ακολουθεί είναι της φίλης μου της Λούσυ η οποία πήγε από τη Γερμανία ως την Αμερική μαζί με άλλες θαυμάστριες κι επισκέφτηκαν τη Νέβερλαντ το 2010. Αποτυπώνει πλήρως τα συναισθήματα και δίνει έμμεσα μια εικόνα του πώς είναι να ταξιδεύεις στη Νέβερλαντ.

Το κείμενο με την επίσκεψη είναι μετάφραση του MJacksonTruth από το βιβλίο «It’s all about L.O.V.E.».

 Ελάτε και στη σελίδα στο Facebook να κάνετε like https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Posted in Army of love, θαυμαστές | Tagged , , , , | Σχολιάστε

ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΗΚΑ: ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ μαρτυρίες για τις ΒΡΩΜΙΚΕΣ συνήθειες του Μάικλ Τζάκσον!


Bill Whitfield

Το κείμενο αυτό ήθελα να το γράψω πριν 15 μέρες. Τελικά έπρεπε να δοθεί μια καλή αφορμή. Κι η αφορμή ήρθε. Ένα κακόβουλο και γεμάτο αίσχη δημοσίευμα, που κυκλοφορεί σε διάφορα ιστολόγια κι επίσημες ιστοσελίδες τις 2 τελευταίες ημέρες με τίτλο «ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΕΣ μαρτυρίες για τις ΒΡΩΜΙΚΕΣ συνήθειες του Μάικλ Τζάκσον!».

Τότε θυμήθηκα τι έγινε πριν 15 μέρες. Ο ένας από τους σωματοφύλακες του Μάικλ Τζάκσον, ο Μπιλ, είχε πει στον προσωπικό του λογαριασμό τα παρακάτω:

What the book release has confirmed is that the mainstream media pays no interest to anything positive about Mr. Jackson. So it is up to us and the fans to spread this book along with anything positive ourselves. Thank you all so much.

Δηλαδή

Αυτό που μας επιβεβαιώνει η έκδοση του βιβλίου μας είναι ότι τα παραδοσιακά μμε δε δίνουν σημασία σε οτιδήποτε θετικό γύρω από τον κύριο Τζάκσον*. Κι έτσι έγκειται σ’εμάς και τους θαυμαστές να διαδώσουμε αυτό το βιβλίο με θετικότητα. Σας ευχαριστώ πολύ.

Για του λόγου το αληθές, εδώ η «παγωμένη» εικόνα από τον τοίχο του Μπιλ

Ο σωματοφύλακας του Μάικλ Τζάκσον λέει πως  "τα παραδοσιακά μμε δε δίνουν σημασία σε οτιδήποτε θετικό γύρω από τον κύριο Τζάκσον"

Ο σωματοφύλακας του Μάικλ Τζάκσον λέει πως «τα παραδοσιακά μμε δε δίνουν σημασία σε οτιδήποτε θετικό γύρω από τον κύριο Τζάκσον»

Ο Μπιλ, ο καλός, γλυκός Μπιλ, που θα μπορούσε τόσο εύκολα να βgάλει χρήματα γράφοντας αίσχη και ψεύδη γράφει με απίστευτη πραότητα και σα να εκφράζει λύπη. Λύπη όχι γιατί δεν προωθείται το βιβλίο τους αλλά γιατί «τα παραδοσιακά μμε δε δίνουν σημασία σε οτιδήποτε θετικό γύρω από τον κύριο Τζάκσον».

Θυμίζω πως οι σωματοφύλακες το είχαν θέμα αυτό και πριν την έκδοση του βιβλίου τους και υπάρχει σχετικό κείμενο με τίτλο «Θέλουν “βρωμιές” γύρω από τον Μάικλ Τζάκσον». Δεν έβρισκαν εκδότη για το βιβλίο τους γιατί πολύ απλά στο βιβλίο τους ήθελαν να παρουσιάσουν τη γυμνή αλήθεια κι όχι σκανδαλώδη γεγονότα (που βέβαια δεν υπάρχουν). Δείτε το όσοι δεν το έχετε διαβάσει και θα καταλάβετε.

Θυμίζω επίσης ότι, σύμφωνα με το CNN, ένας άλλος φιλόδοξος και φιλοχρήματος και παλιός πορνοστάρ είχε ομολογήσει πως θα άλλαζε την κατάθεσή του, αν η αμοιβή ήταν μεγαλύτερη:

«Άρχισε να κάνει την ιστορία όλο και πιο γραφική καθώς η τιμή ανέβαινε» είπε ο Mesereau, αναφερόμενος στο Phillip Lamarque.

«Ήταν αλήθεια ότι του είπε η πληρωμή μπορεί να ήταν υψηλότερη αν το χέρι του κυρίου Τζάκσον ήταν μέσα στο παντελόνι Culkin;», ρώτησε ο Mesereau κατά τη διάρκεια της κατ’αντιπαράθεση εξέτασης. “Αυτό είναι ό, τι είπα,” είπε ο LeMarque. Ο Barresi συζήτησε τη συμφωνία του με τον LaMarques σε μια συνέντευξη για ένα ντοκιμαντέρ «Frontline» στο PBS το 1994. “Ο λόγος για τον οποίο ήθελα να τους βοηθήσω ήταν ότι μου υποσχέθηκε ένα ποσοστό από αυτό που έκαναν», είπε ο Baressi. «Δεν ήμουν σε κάποια σταυροφορία για να οδηγήσω κάποιον στη δικαιοσύνη. Είτε ήταν ένοχος είτε ήταν αθώος ο Μάικλ Τζάκσον, σε εκείνο το σημείο αυτό ήταν ασήμαντο. Το ενδιαφέρον μου ήταν αυστηρά για τα χρήματα, όπως ήταν το δικό τους, θα ήθελα να προσθέσω»

Δείτε όλο το άρθρο εδώ.

Ξέρετε όμως κάτι; Για εμένα αλλά και για όλους τους bloggers το κακό πλέον δεν είναι όσοι διαδίδουν κακόβουλα κείμενα. Μπορώ να σας πω ότι πλέον, τώρα που έχουμε τη δική μας φωνή κι αυτό ισοδυναμεί με προέκταση της φωνής του Μάικλ Τζάκσον, ίσα ίσα χαρά μας μεγάλη είναι να ταπώνουμε ακόμη κι επαγγελματίες. Φυσικά, επειδή οι αφελείς είναι πολλοί, θα ήταν καλύτερα να μη χρειαζόταν να ταπώσουμε κανέναν αλλά λέμε τώρα… Το μεγαλύτερο κακό είναι η ευπιστία των αναγνωστών και το ακόμη μεγαλύτερο η δίψα των αναγνωστών για βρωμιές και ψέματα. Γιατί ο κάθε δημοσιογράφος δε θα έγραφε τέτοια κείμενα, αν δεν είχαν απήχηση. Ο Μάικλ Τζάκσον μια χαρά είναι. Όσοι διψούν για σκάνδαλα φταίνε που τον παρουσιάζουν ως κακό. Αν τους άρεσαν κείμενα με αλήθειες, τότε θα  τον παρουσίαζαν ως καλό. Η διαφορά μας είναι ότι όσοι βλέπουμε τον καλό Μάικλ Τζάκσον στηριζόμαστε σε ντοκουμέντα. Οι υπόλοιποι στηρίζονται στη φαντασία και τη δίψα για χρήμα των απατεώνων που λένε τερατώδη ψέματα για να πλουτίσουν εύκολα. Κι αυτοί αποκτούν περιουσίες κι όσοι τους πιστεύουν μαυρίζουν κι άλλο την ήδη μαυρισμένη ψυχή τους. Θέμα αξιών.

Πριν λοιπόν κατηγορήσει κάποιος τον Μάικλ Τζάκσον, ας κάτσει να κάνει την αυτοκριτική του και να αναλογιστεί αν είναι όντως καλύτερος από τον Μάικλ Τζάκσον.

Βιβλίο για τον Μάικλ Τζάκσον - σωματοφύλακες

Το βιβλίο με τίτλο “Remember the time” κυκλοφορεί εδώ και λίγο καιρό και είναι φυσικά διαθέσιμο στο amazon. Το είπαν αλήθεια αυτό τα μμε ή μόνο για την καθαρίστρια είπαν;

*ο καλός μας Μπιλ ακόμη αποκαλεί τον αγαπημένο μας καλλιτέχνη «ΚΎΡΙΟ Μάικλ Τζάκσον» από σεβασμό.

Ελάτε και στη σελίδα στο Facebook: https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Posted in ΜΜΕ | Tagged , , , , , | 1 σχόλιο

Μάικλ Τζάκσον σαν ένας άλλος Μικρός Πρίγκιπας 5 χρόνια μετά


little-prince-and-rose

Αυτό που με συγκινεί γύρω από αυτόν τον κοιμισμένο πρίγκιπα είναι η πίστη του σε ένα λουλούδι

Έγραψε ο Γάλλος συγγραφέας Αντουάν Εξυπερύ για τον Μικρό Πρίγκιπα και κάπως έτσι έχει κι η Μπρουκ Σιλντς τον Μάικλ Τζάκσον στο μυαλό της και μας το είπε τη μέρα που τον αποχαιρετήσαμε επίσημα στις 7 Ιουλίου 2009, δηλαδή πριν ακριβώς 5 χρόνια.

Ναι, σα σήμερα έγινε το «μνημόσυνό» του, 12 μέρες μετά το τελευταίο «ταξίδι» του και περίπου 2 μήνες πριν την οριστική ταφή του στο Λος Άντζελες. Ένα μνημόσυνο που έμοιαζε με συναυλία και φιλοξένησε πολλούς διάσημους που τραγούδησαν.

 

Η Ελίζαμπεθ Τέιλορ, στενή φίλη του Μάικλ Τζάκσον, είχε αρνηθεί να πάει σε αυτό το «δημόσιο whoopla» (κάτι δηλαδή σα δημόσιο πανηγυρικό εορτασμό) και το δήλωσε στο λογαριασμό της στο twitter, εξηγώντας ακριβώς τους λόγους. Δήλωσε στην ουσία τη συμμετοχή της στον πόνο και τη συμπαράστασή της στους συγγενείς του, λέγοντας, μεταξύ άλλων τα εκπληκτικά

«Είμαι νικήτρια της ζωής όχι μόνο για τον εαυτό μου αλλά και για την οικογένειά μου και για τον Μάικλ»

Και

«Δεν μπορώ να φανταστώ τη ζωή μου χωρίς εκείνον, μα υποθέτω πως με τη βοήθεια του Θεού θα το μάθω»

Γενικότερα μπορούμε να πούμε ότι η παρουσία της Ε. Τέιλορ ήταν σαν ένα εξωτερικό συμπληρωματικό και πολύ εύγλωττο δρώμενο, καθώς όλο εκείνο το διάστημα, παρά τα θέματα με την υγεία της, έκανε σχολιασμούς μέσω twitter σύντομους και πολύ ουσιαστικούς.

Από την τελετή ξεχωρίζω τη στιγμή που μίλησε ο Σμόκι Ρόμπινσον ο οποίος, προς τιμή του, ομολόγησε δημόσια πως ο 10χρονος Μάικλ Τζάκσον τραγούδησε καλύτερα από εκείνον ένα τραγούδι του που άρμοζε μόνο σε ενήλικα να ερμηνεύσει γιατί προϋπόθετε εμπειρίες που μόνο ένας ενήλικας μπορεί να έχει. Πόσο τιμητικό μπορεί να είναι για έναν καλλιτέχνη να ακούει τα λόγια «Μέχρι να ακούσω αυτόν τον 10χρονο νόμιζα ότι τραγουδούσα» (εννοώντας ότι τελικά δεν τραγουδούσε γιατί ο 10χρονος το απέδωσε καλύτερα)

Η τελετή φορτίστηκε συναισθηματικά ακόμη περισσότερο από την παρουσία των παιδιών του και ιδίως  όταν η κόρη του Πάρις δήλωσε κλαίγοντας ότι ο Μάικλ Τζάκσον ήταν ο καλύτερος πατέρας που θα μπορούσαμε να φανταστούμε

Για τους θαυμαστές, η τελετή ήταν κάτι σα δικαίωση γιατί επιτέλους πρώτη φορά, εκτός από τις βραβεύσεις, ακούστηκαν επίσημες δηλώσεις που τον εξύψωναν παρουσιάζοντας το μεγαλείο του. Ο νεκρός δεδικαίωται; Σίγουρα όχι γιατί όλοι ήθελαν τη δικαίωση εν ζωή αλλά έστω κι έτσι έγινε ένα σημαντικό βήμα.

memorial liberian

Η τελετή είχε κι ένα άλλο χαρακτηριστικό, μια φωτογραφία. Ήταν η φωτογραφία από ένα βίντεο κλιπ τραγουδιού του Μάικλ Τζάκσον, το Liberiangirl. Σ’αυτό το βίντεο κλιπ, ο Μάικλ Τζάκσον είχε καλέσει πάνω από 30 καλλιτέχνες, μεταξύ των οποίων ο Τζων Τραβόλτα, η Πόλα Αμπντούλ, η Γούπι Γκόλντμπεργκ ή ο Στίβεν Σπίλμπεργκ και όλοι είχαν πάει γνωρίζοντας πως θα συμμετείχαν με εκείνον παρόντα. Όμως πήγαν κι εκείνος έλειπε. Κάποια στιγμή άρχισαν να ανησυχούν και ακούμε κουβέντες όπως «Πού είναι ο Μάικλ;» και «Ποιος σκηνοθετεί;». Κι ο Μάικλ ήταν κρυμμένος πίσω από την κάμερα και τους κατέγραφε όσο τον περίμεναν. Η αναμονή τους κι οι αντιδράσεις τους έγιναν το υλικό για το βίντεο κλιπ.

Όσοι λοιπόν έβλεπαν το «μνημόσυνο», είχαν την αίσθηση πως ο Μάικλ Τζάκσον θα εμφανιζόταν στο τέλος, όπως και στο βίντεο κλιπ. Καθώς η θλίψη και για την αδικία και για το χαμό ήταν μεγάλη, η εικόνα αυτή δημιούργησε την πεποίθηση ότι θα μπορούσε να το είχε σκηνοθετήσει αυτό για να δείξει ποιος ήταν, ποια ήταν η αξία του και αυτό βέβαια με τα λόγια άλλων, καθώς προφανώς δε θα μπορούσε να πει για τον εαυτό του ότι είχε μεγάλη αξία κι ότι άδικα τον κακομεταχειρίζονταν τα μμε. Κι αυτό έγινε, στην ουσία, το πρώτο στοιχείο που έκανε κάποιους να πιστεύουν ότι ο θάνατός του ήταν σκηνοθετημένος. Για να είμαι ειλικρινής, αυτό είναι και το πιο ιδανικό σενάριο, μιας και το να πεθάνει ο Μάικλ Τζάκσον είναι σίγουρα το χειρότερο.

Την τελετή μπορούμε να τη δούμε όλη εδώ

Ελάτε και στη σελίδα στο Facebook και κάντε like

https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Διαβάστε επίσης το Μάικλ Τζάκσον 25 Ιουνίου – 5 χρόνια μετά

Posted in Δικαίωση, μετά θάνατον | Tagged , , , , , , , | 1 σχόλιο

Beyonce για τον Μάικλ Τζάκσον


Beyonce-and-Michael-Jackson-Radio-Music-Awards-3

Η Beyonce δε μου αρέσει και μάλιστα τελείως συμπτωματικά αυτό το διάστημα ετοιμάζω ένα κείμενο που την αφορά και εκείνη. Το γιατί δε μου αρέσει εν μέρει εξηγείται εκεί. Λέω «συμπτωματικά» γιατί, πάνω που ετοίμαζα αυτό το κείμενο, προέκυψε μόλις σήμερα ένα κείμενό της που απηύθυνε στους θαυμαστές του Μάικλ Τζάκσον εχθές.

Ο λόγος που το θεωρώ σημαντικό και αρκετά σημαντική και την ίδια έχει να κάνει με το ότι ο Μάικλ Τζάκσον συνεργάστηκε μαζί της, άρα τη στήριξε γιατί είδε κάτι καλό πάνω της και γιατί μέσα στο κείμενο λέει κάτι σημαντικό. Σημαντικό γιατί μας δείχνει την καλλιτεχνική του αξία και πόσο τον εκτιμούσαν οι άλλοι καλλιτέχνες. Και λένε πως η πραγματική αναγνώριση για τους καλλιτέχνες και το πόσο όντως μεγάλο ταλέντο έχουν φαίνεται από την αποδοχή τους από τους συναδέλφους τους. Κι αυτό ο Μάικλ Τζάκσον το είχε όχι μόνο από τη Beyonce αλλά κι από πολλούς άλλους και μάλιστα πολύ πετυχημένους. Το σημείο λοιπόν το οποίο κρίνω ως σημαντικό είναι το εξής:

Όταν ξεκινούσα την καριέρα μου, ο πρώτος μου παραγωγός με έβαζε να ακούω τη ζωντανή ερμηνεία του Μάικλ Τζάκσον στο τραγούδι «Ποιος σ’αγαπά»*. Με έβαζε να το παρακολουθώ για ώρες ξανά και ξανά. Αυτό που ήθελε από εμένα να μάθω ήταν η ψυχή του.

Ας δούμε όλη την επιστολή της Beyonce:

Όταν ξεκινούσα την καριέρα μου, ο πρώτος μου παραγωγός με έβαζε να ακούω τη ζωντανή ερμηνεία του Μάικλ Τζάκσον στο τραγούδι «Ποιος σ’αγαπά». Με έβαζε να το παρακολουθώ για ώρες ξανά και ξανά. Αυτό που ήθελε από εμένα να μάθω ήταν η ψυχή του.

Μπορούσες να ακούσεις την ψυχή του. Κι ήταν ένα μικρό παιδάκι που δεν είχε γνωρίσει την αγάπη μα ήταν θωρηκτό. Για κάποιο λόγο, μπορούσε να ξυπνήσει περισσότερα συναισθήματα από έναν ενήλικα**. Ήταν τόσο καθαρός και αγνός. Ήταν αυτά τα μικρά πράγματα που έκανε που ήταν σαν μπουκέτο από λουλούδια. Είναι κάτι που στέλνει ο Θεός.

Ο Μάικλ με δίδαξε ότι μερικές φορές πρέπει να ξεχνάς την τεχνική, να ξεχνάς ό,τι έχεις μπροστά σου. Αν αισθάνεσαι «σαχλός», πρέπει να τραγουδήσεις από τα σπλάχνα σου και να το αφήσεις να φύγει.

Ο Μάικλ Τζάκσον με άλλαξε και με έκανε την καλλιτέχνη που είμαι σήμερα. Σ’ευχαριστώ, Μάικλ.

Με αγάπη πάντα, Β.

* το τραγούδι είναι αυτό

** η Beyonce επαναλαμβάνει στην ουσία τα λόγια που πρώτος είπε ο Σμόκυ Ρόμπινσον ο οποίος ομολόγησε ότι, μέχρι ν’ακούσει το τραγούδι του ερμηνευμένο από τον 10χρονο τότε Μάικλ «νόμιζε ότι τραγουδούσε». Δείτε το σχετικό βίντεο:

Δείτε εδώ τον Μάικλ Τζάκσον με τη Beyonce το 2003

Πηγή: http://mjstar.co.uk/index.php/2014/07/beyonce-open-letter-to-fans-about-michael/

Διαβάστε επίσης το άρθρο Michael Jackson – Η αναγνώριση από τους καλλιτέχνες

Κάντε like στη σελίδα στο Facebook: https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Posted in Η αναγνώριση από τους καλλιτέχνες | Tagged , , , , , , , | Σχολιάστε

Μάικλ Τζάκσον 25 Ιουνίου – 5 χρόνια μετά


MJ-Anniversary

Πέρασαν 5 χρόνια από τη μέρα που όλοι μείναμε άφωνοι με την είδηση του θανάτου του Μάικλ Τζάκσον. Για τους περισσότερους, θαυμαστές και μη, η είδηση ήταν συνταρακτική, καθώς η μακρά πορεία του είχε ταυτιστεί με μια ολόκληρη εποχή και, χωρίς να το αντιλαμβανόμαστε, ο Μάικλ Τζάκσον, όπως κι άλλοι καλλιτέχνες, ήταν μέρος της πραγματικότητας, ήταν ένα δεδομένο, ακριβώς όπως είναι το φεγγάρι. Κι έτσι με το θάνατό του χάλασε η συνοχή του παζλ  της καθημερινότητας, ταραχτήκαμε όλοι γιατί κατά κάποιο τρόπο χάλασε μια συνήθεια. Τόσο απλά.  Βέβαια ταυτόχρονα, ίσως γιατί ο νεκρός και γενικά ο αδύναμος προκαλούν τη συμπάθειά μας, προβλήθηκε και ένα μέρος της αλήθειας του και ευτυχώς υμνήθηκε για το ταλέντο του, αυτό το ταλέντο που τόσο λίγο το κοιτούσαν πιο πριν γιατί το επισκίαζαν τα κατασκευασμένα σενάρια των μμε που τον παρουσίαζαν σαν τέρας για να τον εξοντώσουν (σημ. το λέω και θα το λέω συνέχεια).

5 χρόνια μετά κάποιοι ακόμη τον περιμένουν να επιστρέψει γιατί πολύ απλά πιστεύουν πως ο θάνατός του δεν είναι πραγματικός. Λένε πως κινδύνευε η ζωή του ή πως είχε κουραστεί από τον πόλεμο των μμε και των εταιρειών κι έτσι αποφάσισε να αποσυρθεί και να ζήσει με ηρεμία. Ισχύει; Μάλλον ποτέ δε θα το μάθουμε.

5 χρόνια μετά ο Μάικλ Τζάκσον ακόμη θεωρείται «δεδομένος», ακόμη είναι παρών τόσο γιατί ακόμη αποφέρει κέρδη όσο και γιατί η απήχησή του είναι μεγάλη και οι θαυμαστές κάνουν θόρυβο με την αγάπη τους. Η 25η Ιουνίου είναι μέρα μνήμης. Τη γιορτάζουν αλλά μέσα τους όλοι είναι μουδιασμένοι.

Το Michael Jackson’s Estate εξέδωσε ανακοίνωση, όπως ήταν αναμενόμενο και μας λέει:

Οι σκέψεις και οι προσευχές μας είναι με τα αγαπημένα πρόσωπα του Μάικλ σήμερα, καθώς θυμόμαστε το ευγενικό και γενναιόδωρο πνεύμα του που πάντοτε μοιραζόταν απλόχερα τα καλλιτεχνικά του χαρίσματα με τον κόσμο δείχνοντας ταυτόχρονα απεριόριστα συναισθήματα σε όσους ζούσαν σε δυσμενείς συνθήκες. Ο καιρός μας έδειξε πως όσο περνούν τα χρόνια η εκτίμηση του κόσμου μεγαλώνει όχι μόνο για το ταλέντο του Μάικλ αλλά επίσης και για το πάθος που τον διέκρινε στη διάρκεια της ζωής του να διαδώσει την ειρήνη, την ενότητα, την αγάπη και την ελπίδα σε κάθε πολιτισμό και κοινωνία. Η φιλία του Μάικλ,  η ευγένειά του, το χιούμορ του και η παιγνιώδης ζεστασιά του θα μας λείπουν πάντα. Ο κόσμος είναι ήδη καλύτερος επειδή τον γνώρισε*

Τζων Μπράνκα και Τζων Μακλέιν, διαχειριστές του MichaelJacksonEstate.

Σε χθεσινό άρθρο της LAtimes διαβάζουμε:

Πέντε χρόνια αφότου ο Μάικλ Τζάκσον πέθανε από υπερβολική δόση ενός ισχυρού αναισθητικού, η κληρονομιά του παραμένει ζωντανή μετρημένη σε λεγεώνες θαυμαστών, μερικοί από τους οποίους συνεχίζουν να ταξιδεύουν από όλο τον κόσμο για να τιμήσουν τη μνήμη του ποπ θρύλου στην τελευταία του κατοικία στο Glendale. Χιλιάδες κόκκινα τριαντάφυλλα, που αγοράζονται από θαυμαστές του Jackson μέσω μιας online καμπάνιας, είχαν συσσωρευτεί γύρω από το Μεγάλο Μαυσωλείο στο Memorial Park Forest Lawn στο Glendale νωρίς την Τετάρτη, καθώς οι θαυμαστές άρχισαν να δημιουργούν τα δικά τους μνημεία – ανθοδέσμες, πανό, αναμνηστικά από συναυλίες και άλλα αναμνηστικά.

«5 χρόνια χωρίς εσένα, σε αγαπάμε περισσότερο Michael Jackson**,» έλεγε ένα πανό . Τα τηλεοπτικά πλάνα έδειξαν τους θαυμαστές που έφτασαν μέχρι κι από τη Γερμανία ντυμένοι στο στυλ του ως ένδειξη πένθους, καθώς άφηναν τα δικά τους σουβενίρ-αντικείμενα αγάπης.

Ο Τζάκσον ήταν 50 όταν πέθανε στις 25 Ιουνίου 2009, εξαιτίας της υπερδοσολογίας του αναισθητικού προποφόλη που του χορηγήθηκε στο σπίτι του από τον Δρ Conrad Murray, καθώς ο τραγουδιστής ετοιμαζόταν να κάνει το comeback του και να ξεκινήσει μια σειρά συναυλιών στο Λονδίνο.

Η μητέρα και τα παιδιά του Τζάκσον έκαναν μήνυση κατά της εταιρείας διοργάνωσης συναυλιών και παραγωγού AEG Live, λέγοντας ότι η εταιρεία είχε προσλάβει επιπόλαια τον Murray χωρίς να ελέγχει τις κινήσεις του ( σημ τμφ.: αν δηλαδή έκανε σωστά το ιατρικό του καθήκον). Αλλά μετά από μια δίκη πέντε μηνών, η επιτροπή του Ανώτατου Δικαστηρίου το Λος Άντζελες κατέληξε στην απόφαση ότι η AEG Live δεν έφερε ευθύνες για το θάνατο του τραγουδιστή.

Αλλά ακόμη και νεκρός, ο Τζάκσον προσέλκυσε πλήθος κόσμου, κυρίως στο Forest Lawn στο Glendale, όπου τα προηγούμενα χρόνια εκατοντάδες οπαδοί είχαν συγκεντρωθεί για να τιμήσουν τη μνήμη του όχι μόνο με αναμνηστικά και τα λουλούδια, αλλά και με μιμήσεις και αυτοσχέδιες χορευτικές φιγούρες. Το προσωπικό στο νεκροταφείο είχε ήδη αρχίσει να στήνει οδοφράγματα την Τετάρτη το πρωί για να ελέγξει τη σταθερή ροή των επισκεπτών του φημισμένου μαυσωλείου, το οποίο είναι κλειστό για το κοινό. Πολλοί θαυμαστές επίσης αναμένεται να συγκεντρωθούν στο αστέρι του Τζάκσον στο Hollywood Walk of Fame, όπου κεριά, λουλούδια και άλλα αναμνηστικά είχαν ήδη αρχίσει να συγκεντρώνονται το πρωί της Τετάρτης.

* η έκφραση «ο κόσμος είναι καλύτερος επειδή τον γνώρισε» είναι έμμεση παραπομπή σε στίχους του από το τραγούδι του «Heal the world» στο οποίο μας καλεί «να κάνουμε έναν καλύτερο κόσμο για’σένα και για’μένα»

** το πανό γράφει «σε αγαπάμε περισσότερο» όχι τυχαία. Αυτή η έκφραση ήταν μια αγαπημένη έκφραση του Μάικλ Τζάκσον που χρησιμοποιούσε όταν μιλούσε σε θαυμαστές και θα την έλεγε ακόμη κι όταν πχ σε ένα δημόσιο λόγο του τον διέκοπταν για να του δείξουν την αγάπη τους. Εκείνος ένιωθε την αγάπη, σταματούσε το λόγο του, κοιτούσε προς το μέρος των θαυμαστών κι έλεγε «I love you more» (=σ’αγαπώ περισσότερο).

Δείτε περισσότερες φωτογραφίες από τις εκδηλώσεις των θαυμαστών στο Forest Lawn στο σχετικό άλμπουμ της σελίδας στο Facebook:   https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

 

Posted in μετά θάνατον | Tagged , , , , | 1 σχόλιο

Δεν ξεχνώ. Ο Μάικλ Τζάκσον ζει


Posted in μετά θάνατον | Tagged , , , , , | 1 σχόλιο

4 χρόνια MJacksonTruth


913896_448905448533689_620962748_o

ΓΙΑ ΤΟ MJacksonTruth

4 χρόνια πέρασαν πριν 2 εβδομάδες από τότε που ξεκίνησε το MJacksonTruth το ταξίδι του. 2/6/2010 δημιουργήθηκε και 5/2/2010 έγινε η πρώτη ανάρτηση με κείμενο της Λένας, από τα φοβερά κείμενα που μόνο εκείνη ως τελειομανής ξέρει να φτιάχνει. Κάτι που οι αναγνώστες δε γνωρίζουν είναι πως το έφτιαξα σε ένα netcafé, μιας και δεν είχα σύνδεση στο σπίτι που έμενα. Και δεν είχα γιατί ήμουν ωρομίσθια σε ένα νησί για κάποιους μήνες, δηλαδή χωρίς μόνιμη βάση, χωρίς ανέσεις, χωρίς τίποτα. Τώρα που το σκέφτομαι μου φαίνεται τρελό και πολύ ρομαντικό.

Σ’αυτά τα 4 χρόνια μεσολάβησε η κρίση που κάποια στιγμή με έριξε κι εμένα και, όπως ξαναείπα, με έκανε να μην μπορώ να γράφω. Ίσως σε κάποιους φαίνεται απλό αλλά δεν είναι τόσο απλό το να γράφεις κείμενα, ειδικά αν θες να τα διανθίσεις με βίντεο. Ξοδεύεις πολύ χρόνο σε έρευνα κι ακόμη περισσότερο στον υποτιτλισμό όπου τις περισσότερες φορές κάνεις απομαγνητοφώνηση και ακούς και ξανακούς πολλές φορές για να καταλάβεις όσα λέγονται στην ξένη γλώσσα. Κι έτσι ένα βίντεο που το χρειάζεσαι για ένα κειμενάκι που κάποιος διαβάζει σε 2 λεπτά μπορεί να πάρει μέρες. Όλο αυτό λοιπόν χρειάζεται χρόνο και πάνω απ’όλα ηρεμία. Ε αυτά δεν τα είχα πάντα και νιώθω άσχημα που το ιστολόγιο έμεινε για κάποια διαστήματα ανενημέρωτο. Ωστόσο τα νέα για το MJacksonTruth είναι πολύ καλά.

ΣΤΑΤΙΣΤΙΚΑ

Τα θετικά μου τα έδειξαν τα στατιστικά. Το MJacksonTruth έχει πολλές επισκέψεις σε καθημερινή βάση. Για τα δεδομένα του βέβαια πολλές, με το σκεπτικό ότι είναι μονοθεματικό. Σίγουρα δε φτάνει άλλα, όπως το τρομακτικό, αλλά τονίζω πως είναι μονοθεματικό. Μπορεί να μην είχε καμιά ανάρτηση για 2 μήνες κι όμως σε μια μέρα  το επισκέπτονταν έως και 50 διαφορετικοί άνθρωποι και μπορεί να είχε πάνω από 100 επισκέψεις,  δηλαδή πάνω από 100 αναγνώσεις.

Το ακόμη πιο θετικό προκύπτει από τις λέξεις-κλειδιά που χρησιμοποιούν οι αναγνώστες για να το βρουν. Η ονομασία MJacksonTruth λοιπόν είναι μια από αυτές. Κάποιοι δε θυμούνται την ακριβή διεύθυνση, που είναι και πολύπλοκη ομολογώ κι έτσι, σε σύνολο περίπου 400 όρων αναζήτησης, γκουγκλάρουν όρους όπως “Jacksontruth” (στη 2η θέση), “mjacksontruth” (στη 12η θέση) ή ακόμη και τίτλους άρθρων που προφανώς θέλουν να ξαναδιαβάσουν. Για του λόγου το αληθές, δείτε εδώ:

statistika1

4 χρόνια λοιπόν μετά γνωρίζω, χάρη στα στατιστικά ότι το MJacksonTruth έχει περάσει στη συνείδηση του κόσμου κι αυτό είναι θετικό για τον Μάικλ Τζάκσον, για την αλήθεια, για την ακρίβεια. Γιατί ο πλήρης τίτλος είναι «Η αλήθεια για τον Μάικλ Τζάκσον», δεν είναι δηλαδή το θέμα εγωιστικό ότι «ναι, κάνω κάτι κι έχει απήχηση, μα ποια είμαι». Εδώ δεν κάνουμε βιντεάκια για τραγούδια που κάνουν οι έφηβοι για να περνάμε την ώρα μας και να κερδίσουμε likes, το θέμα δεν είναι προσωπικό. Στόχος είναι να μάθει ο κόσμος την αλήθεια που κρύβουν τα μμε κι αυτό επιτυγχάνεται. Όχι ότι το MJacksonTruth άλλαξε τη γνώμη όλων των αφελών που πιστεύουν τα τερατουργήματα που πάντα διαδίδονταν αλλά σίγουρα κάποιους τους ενημέρωσε, αν μη τι άλλο. Και πάνω σ’αυτό τα στατιστικά δείχνουν και κάτι άλλο θετικό, το τι θέλει να μάθει ο κόσμος ή τι πιστεύει. Και ανάμεσα στους όρους αναζήτησης υπάρχουν και θέματα από αυτά που δημιούργησαν τα μμε (για το χρώμα του, τις κατηγορίες, τέτοια). Ε, για να έρχονται εδώ, παίρνουν λοιπόν τις απαντήσεις, έμμεσα κυρίως, μιας και δε μου αρέσει να ασχολούμαι με τόσο αρνητικά θέματα, έχουμε τόσα θετικά να πούμε και κυρίως να αποκαλύψουμε για τον Μάικλ Τζάκσον.

Και να το άλλο θετικό! Δημοφιλέστερο ανάγνωσμα είναι η ενότητα «Γιατί αγαπάμε τον Μάικλ Τζάκσον», ενώ σε υψηλές θέσεις βρίσκονται ευτυχώς τα κείμενα που είναι θετικά και λέω ευτυχώς γιατί, με εξαίρεση κάποιες αναρτήσεις, γενικότερη φιλοσοφία μου είναι να εξουδετερώσω το κακό προβάλλοντας το θετικό.

ΤΟ MJacksonTruth ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ

Πρέπει να πω ότι σ’αυτά τα 4 χρόνια ένιωσα και πίκρα και θυμό γιατί αναδημοσίευσαν κείμενά μου χωρίς να με αναφέρουν. Και μάλιστα άνθρωποι που έχουν ιστολόγια από τα οποία κερδίζουν χρήματα. Το MJacksonTruth δε βγάζει χρήματα αλλά, ακόμα κι αν έβγαζε, ε, εφόσον πρόκειται για τον κόπο μου, θα έπρεπε να βάζουν πλήρη τη διεύθυνσή του (με ενεργές λινκ) για να μου στείλουν κι εμένα αναγνώστες. Τους αναγνώστες τους κυνηγάνε με το δίκανο όλοι, γιατί όχι κι εγώ; Και στο κάτω κάτω πώς ο άλλος βγάζει χρήματα με το δικό μου κόπο χωρίς ούτε καν να βάλει λινκ για το ιστολόγιό μου λέγοντας «το κείμενο αυτό ανήκει στο http://mjacksontruth.wordpress.com»;

Χαίρομαι να αναδημοσιεύουν κείμενά μου και πολλές φορές το έχω ζητήσει κιόλας αλλά με σκοπό να προσελκύσω κοινό, να μεγαλώσει το MJacksonTruth κι άλλο, να διαδοθεί η αλήθεια για τον Μάικλ. Το σκεπτικό είναι ότι κάποιος θα επισκεφτεί το MJacksonTruth με αφορμή ένα κείμενο που αναδημοσιεύτηκε αλλού και στην πορεία θα διαβάσει κι άλλα κείμενά μου.

Γι’αυτό, σας παρακαλώ, όταν αναδημοσιεύετε κείμενό μου, βάζετε ολόκληρη τη διεύθυνσή μου. Βοηθιέστε που βοηθιέστε, βοηθήστε κι εσείς. Που βέβαια είναι και θέμα σεβασμού.

ΣΤΟΧΟΙ

Φυσικά οι στόχοι δεν έχουν εξαντληθεί και, όσο καλά και να είναι τα στατιστικά, δε θεωρώ πως έχω κάνει κάτι σπουδαίο. Όπως όλοι οι θαυμαστές σε όλο τον κόσμο, το MJacksonTruth έχει πολύ δρόμο μπροστά του κι ελπίζω να έχω δυνάμεις και έμπνευση να μπορέσω να προβάλω τη λαμπρή και θετική πλευρά του Μάικλ Τζάκσον. Αυτή την πλευρά να τη δουν όσοι πιστεύουν στα ψέματα και την αγνοούν. Να κάνουν και αυτοκριτική, να συγκρίνουν τον εαυτό τους με τον Μάικλ Τζάκσον και να κάνουν την αλλαγή μέσα τους, όπως το έλεγε κι εκείνος και κυρίως όπως το έκανε. Να κάνουμε έναν καλύτερο κόσμο. Αυτό είναι η αλήθεια είναι δύσκολο να το αντιληφθεί κάποιος και γι’αυτό κάποιοι που βλέπουν αυτό το ιστολόγιο αλλά και όλα τα άλλα δεν καταλαβαίνουν και νομίζουν πως ζούμε παρατεταμένη εφηβεία που υπερασπίζεται ένα ποπ είδωλο. Δεν είναι όμως έτσι, δεν είμαστε αφελείς θαυμαστές ποπ ειδώλων. Και γι’αυτό ο στόχος είναι δύσκολος για το MJacksonTruth. Ο κόσμος πρέπει να μάθει την αλήθεα για τον Μάικλ Τζάκσον και για να αποκατασταθεί η δική του αλήθεια και να αποκατασταθεί η αδικία αλλά και γιατί ο Μάικλ Τζάκσον είναι πάνω απ’όλα ιδεολογία, αυτή η ιδεολογία που γίνεται πράξη και λείπει από αυτή την κοινωνία.

Ελάτε και στο Facebook https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Posted in τα εν οίκω | Tagged , , , | 1 σχόλιο

Το FBI αρνείται ότι έχει αρχεία που ενοχοποιούν τον Μάικλ Τζάκσον


 Michael Jackson in Buffalo, New York on August 26,1984.

Όποιος έχει πρόβλημα με τον Μάικλ Τζάκσον, ας τα βάλει με το FBI που τον αθωώνει, σε αντίθεση με ό,τι εκείνοι γράφουν. Λυπούμαστε, το FBI σας διαψεύδει.

Τα σκάνδαλα πουλάνε, ο Μάικλ Τζάκσον πουλάει. Και τότε τι κάνουμε; Επικαλούμαστε μια φίρμα ή έναν οργανισμό, όπως το FBI, τα βάζουμε στο άρθρο μας και θεωρούμαστε έγκυροι, ο τίτλος είναι πιασιάρικος, ο αφελής αναγνώστης που διψάει για σκάνδαλα πείθεται ότι διάβασε κάτι αληθές.

Μα κι αν υπάρχουν δημοσιογράφοι που πληρώνονται για να γράφουν άρθρα χωρίς να δίνουν τις πηγές τους, ευτυχώς το CNN τους διαψεύδει λέγοντας πως οι πηγές τους είναι ανύπαρκτες. Γιατί το ατύχημα είναι πως οι συγκεκριμένοι δημοσιογράφοι ισχυρίζονται πως «σύμφωνα με το FBI ο Μάικλ Τζάκσον δωροδόκησε «αγοράκια» που κακοποίησε». Το δε εξοργιστικό της υπόθεσης είναι πως ναι μεν επικαλούνται αυτά τα αρχεία αλλά δε δίνουν πηγή, δεν τα παραθέτουν. Σε ένα μάλιστα από αυτά τα «άρθρα» κάποιος υποσχόταν άμεση παραπομπή (link, redirect) και όποιος πατούσε πάνω στη λέξη «έγγραφα» οδηγούνταν στην κεντρική σελίδα του ιστότοπου. Το ελάχιστο που θα περίμενε κάποιος νοήμων και καλοπροαίρετος άνθρωπος θα ήταν να δει έγγραφα με τη σφραγίδα του FBI που να λένε ό,τι διαδίδουν αυτοί οι δημοσιογράφοι. Δε δίνουν πηγή, δε δημοσιεύουν κανένα έγγραφο! Επίσης επικαλούνται «φήμες» ή «δημοσιογραφικές πηγές», ασχέτως αν χρησιμοποιούν ηχηρούς τίτλους όπως το «Σύμφωνα με τα αρχεία του FBI, ο Μάικλ Τζάκσον δωροδόκησε κλπ κλπ κλπ»

Έτσι και τώρα. Τα περίφημα αρχεία του FBI που τις τελευταίες μέρες πάλι ήρθαν στο προσκήνιο ΑΠΛΑ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ. Αρχεία υπάρχουν βέβαια αλλά όχι αυτά που επικαλούνται όσοι νομίζουν πως αναφέροντάς τα αποδεικνύουν πως ο Μάικλ Τζάκσον ήταν εγκληματίας. Δεν το λέω εγώ. Το λέει η επίσημη σελίδα του CNN. Ήδη από το 2013. Το http://mjacksontruth.wordpress.com σας δίνει και το λινκ, σας δίνει τις πηγές. Γιατί πηγές για την αθωότητα του Μάικλ Τζάκσον υπάρχουν. Για την ενοχή του όμως όχι. Γιατί δεν ήταν ποτέ ένοχος για όσα του καταλόγισαν.

Το αστείο μάλιστα της ιστορίας είναι ότι τέτοιου είδους αρθράκια στηρίζονται σε μαρτυρίες ανθρώπων υπόδικων, ανθρώπων που τους αφαιρέθηκε η επαγγελματική άδεια, ανθρώπων που ομολογούν κυνικά πως έκαναν συγκεκριμένες δηλώσεις μόνο για τα χρήματα. Δεν τα λένε όμως αυτά όσοι αναπαράγουν το περίφημο «Σύμφωνα με το FBI». Βλέπει ο άλλος τα αρχικά «FBI» και νομίζει πως το άρθρο έχει κύρος. Αλήθεια;

Δείτε εδώ ολόκληρο το άρθρο του CNN σε μετάφραση από το http://mjacksontruth.wordpress.com. 

ΑΝΤΙ ΕΙΣΑΓΩΓΗΣ

 «Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο και δεν υπήρχε καμία εμπλοκή του FBI», δήλωσε στο CNN ο ρεπόρτερ Ειδικών Ερευνών Drew Griffin. 

«Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτά που ισχυριζόταν (σημ. το ταμπλόιντ) δεν ήταν στα αρχεία του FBI,»

Ο Mesereau, ο οποίος εξέτασε τις 330 σελίδες που εξέδωσε το FBI, δήλωσε ότι τα έγγραφα που επικαλέστηκε η εφημερίδα ότι είχαν συμπεριληφθεί στους φακέλους δεν υπήρχαν.

Το CNN εξέτασε επίσης τα αρχεία τα οποία παραμένουν ακόμη στην ιστοσελίδα του FBI και δε βρήκε καμιά αναφορά  σε άλλες εξοφλήσεις από τον Τζάκσον. Κανένα από τα αρχεία δε συνέπιπτε με αυτά που ανέφερε η εφημερίδα. 

Ο Mesereau, ο οποίος εξέτασε τις 330 σελίδες που εξέδωσε το FBI, δήλωσε ότι τα έγγραφα που επικαλέστηκε η εφημερίδα ότι είχαν συμπεριληφθεί στους φακέλους δεν υπήρχαν.

Το CNN εξέτασε επίσης τα αρχεία τα οποία παραμένουν ακόμη στην ιστοσελίδα του FBI και δε βρήκε καμιά αναφορά

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μια ταμπλόιντ του Λονδίνου έγραψε την Κυριακή ότι «μυστικά αρχεία του FBI αποκαλύπτουν ότι ο Μάικλ Τζάκσον πλήρωσε εκατομμύρια για να φιμώσει δεκάδες αγόρια που κακοποιήθηκαν».

Η ιστορία ανακυκλώθηκε γρήγορα σε όλα την μέσα μαζικής ενημέρωσης ανά τον κόσμο, ίσως εν μέρει λόγω της δίκης της οικογένειας Τζάκσον για το θάνατο του Μάικλ Τζάκσον κατά της εταιρείας διοργάνωσης συναυλιών και της πρόσφατης απόπειρας αυτοκτονίας της έφηβης κόρης του Τζάκσον.

Ένας δικτυακός τόπος μπορεί να απολαύσει μια απότομη αύξηση στην επισκεψιμότητα – η οποία μπορεί να μεταφραστεί σε διαφημιστικά έσοδα – με ένα εντυπωσιακό τίτλο.

Όμως δημοσιογράφοι και άλλοι που έχουν παρακολουθήσει από κοντά τις αντιφάσεις και τις νομικές μάχες γύρω από τον ποπ σταρ βρήκαν την περιγραφή της κυριακάτικης εφημερίδας SundayPeople που επικαλείται τα αρχεία του FBI αμφισβητήσιμη.

«Ανακυκλωμένες εκθέσεις ταμπλόιντ»

«Τίποτα από αυτά δεν είναι καινούργιο  και δεν υπήρχε καμία εμπλοκή του FBI», δήλωσε στο CNN ο ρεπόρτερ Ειδικών Ερευνών Drew Griffin. «Ακούγεται λίγο σαν ανακυκλωμένες εκθέσεις ταμπλόιντ πριν από 20 χρόνια.» Ο Griffin είδε και υπέβαλε έκθεση σχετικά με το ίδιο υλικό πριν από περισσότερο από μια δεκαετία με την ιδιότητα του τοπικού δημοσιογράφου του Λος Άντζελες. «Το πιο σημαντικό είναι ότι αυτά που ισχυριζόταν (σημ. το ταμπλόιντ) δεν ήταν στα αρχεία του FBI,» δήλωσε ο Tom Mesereau, ο δικηγόρος που υπερασπίστηκε με επιτυχία τον Τζάκσον για σεξουαλική παρενόχληση παιδιών σε μια μακρά δίκη το 2005. «Το FBI έκλεισε την έρευνα. Ακούγεται σαν ένα μάτσο απόλυτης ανοησίας. » Η δημοσιογράφος Diane Dimond, η οποία δεν είναι υπερασπιστής του ποπ σταρ, επιτέθηκε επίσης στο άρθρο της Sunday People.

«Είναι προφανές ότι η εφημερίδα πήρε αυτή την παλιά ιστορία και την επεξεργάστηκε ώστε να φαίνεται νέα, προσθέτοντας αριθμούς – 24 αγόρια πληρώθηκαν 35 εκατομμύρια δολάρια από τον Μάικλ Τζάκσον», είπε η Dimond.

«Το πρόβλημα είναι ότι δεν υπάρχει αποδεικτικό στοιχείο για να στηρίξει τον εν λόγω ισχυρισμό ότι ο Τζάκσον έκανε πολλές πληρωμές.» Το βιβλίο της Dimond με τίτλο «Να προσέχεις ποιον αγαπάς: η υπόθεση του Μάικλ Τζάκσον από μέσα» παραθέτει με λεπτομέρειες την κάλυψή της για τις καταγγελίες περί παράνομων σχέσεων του Τζάκσον με αγόρια.

Η έκθεση του ταμπλόιντ δημοσιεύθηκε σε μια κρίσιμη στιγμή για την οικογένεια Τζάκσον, καθώς η αγωγή της για το θάνατο του Μάικλ Τζάκσον κατά της εταιρείας διοργάνωσης συναυλιών μπήκε στη 10η εβδομάδα και ενώ η κόρη του Τζάκσον, η Πάρις, δεχόταν θεραπείες μετά από μια απόπειρα αυτοκτονίας. «Τα αρχεία θα αποθαρρύνουν επίσης, τα παιδιά του Τζάκσον, Πρινς, 16, Πάρις, 15, και τον 11χρονο Μπλάνκετ, τα οποία δεν έχουν ακόμη συμβιβαστεί με την απώλεια του πατέρα τους», δήλωσε η Sunday People.

Οι Griffin, Dimond και Mesereau δείχνουν τον Paul Barresi, πρώην ηθοποιό ταινιών πορνό που έχασε την άδεια ιδιωτικού ντετέκτιβ του για χάλκευση στοιχείων, ως το πρόσωπο που κατείχε το υλικό που δημοσιεύθηκε στη SundayPeople. Περιελάμβανε την ηχογράφηση μιας συνέντευξης που έγινε από τον Jim Mitteager, έναν δημοσιογράφο με έδρα τις ΗΠΑ με ένα ζευγάρι που εργαζόταν ως σεφ στο ράντσο του Μάικλ Τζάκσον τη Neverland Ranch. Ο Mitteager άφησε την ταινία στον Baressi όταν πέθανε από καρκίνο το 1997.

«Ο Barresi δεν έκρυβε όλα αυτά τα χρόνια ότι είχαν περιέλθει στην κατοχή του ταινίες του Mitteager και ότι περιελάμβανε μια μακρά συνέντευξη με τον Φίλιππο και Στέλλα LeMarque, πρώην ζευγάρι εργαζομένων που έμενε στη Neverland», δήλωσε η Dimond. «Συζήτησε για τις ταινίες και το περιεχόμενό τους μαζί μου σε αρκετές περιπτώσεις»

Ο Griffin είπε ότι ο Barresi του έδωσε επίσης πρόσβαση στο υλικό πριν χρόνια. Περιλάμβανε κείμενα που ο Barresi έγραψε όταν εργαζόταν για τον τώρα ντροπιασμένο ερευνητή διασημοτήτων Anthony Pellicano. Ο Pellicano εκτίει 15ετή ομοσπονδιακή ποινή φυλάκισης για υποκλοπή τηλεφωνικών συνδιαλέξεων και καταδίκες για εκβιασμούς.

Ο Πορνοστάρ έγινε υπεύθυνος ιδιωτικός ντεντέκτιβ

«Από τότε που ο Barresi έχασε την άδειά του, μπορώ να φανταστώ ότι είχε οικονομικό πρόβλημα», δήλωσε η Dimond. «Η καλύτερη εικασία μου είναι ότι το έγγραφο του Ηνωμένου Βασιλείου προσέφερε στον κ. Barresi αρκετές χιλιάδες δολάρια για τα αντίγραφά του από τα παλιά αρχεία του Pellicano.» Όταν το CNN κάλεσε τον Barresi την Τρίτη για να τον ρωτήσει αν πούλησε τα υλικά στην εφημερίδα, ο ίδιος απάντησε: «Δεν έχω κανένα σχόλιο και αυτό είναι το μόνο που έχω να πω»

Αλλά πριν ακόμη το ερώτημα τεθεί, ρώτησε αν ο δημοσιογράφος ήθελε να μάθει πόσες φορές είχε κάνει σεξ σε μια αιώρα. Εξήγησε ότι ήταν μια κοινή ερώτηση που του κάνουν εξαιτίας της καριέρας του στα πορνό. Οι ταινίες του Barresi, με τίτλους όπως «Παντρεμένοι άνδρες με άνδρες στο πλάι του» και «Δερμάτινες αρκούδες και χάσκυ με απαλό στήθος,» κέρδισαν το βραβείο των Κριτικών X-Rated για την καλύτερη σκηνή «ομαδικής ψηλάφισης» το 1985 και μπήκαν στο GayVN του Hall of Fame το 2008.

Ο Barresi, τώρα 60 ετών, αποσύρθηκε από την επιχείρηση πορνό για να επικεντρωθεί περισσότερο στην ερευνητική εργασία του, αλλά τα αρχεία από το δικαστήριο δείχνουν ότι δεν ήταν τόσο επιτυχής σε αυτό το έργο. Απέκτησε άδεια ιδιωτικού ντετέκτιβ στην Καλιφόρνια το 2009, αλλά την έχασε τρία χρόνια αργότερα. Υπέγραψε μια «υπό όρους ρύθμιση» με το κράτος παραδεχόμενος ότι επινόησε μια έκθεση σχετικά με τη χρήση ναρκωτικών μιας πρώην φίλης του ώστε να την κάνει να χάσει τη δουλειά της στο νοσοκομείο το 2011. Ομοσπονδιακά αρχεία δικαστηρίου δείχνουν επίσης ότι ο Barresi και η σύζυγός του υπέβαλαν αίτηση πτώχευσης για το κεφάλαιο 7 το 2010.

Το ταμπλόιντ στηρίζει την ιστορία

Ένας εκπρόσωπος της Sunday People δεν θα επιβεβαίωνε ότι ο Barresi ήταν η πηγή τους ή εάν πλήρωσαν για να έχουν πρόσβαση στην ιστορία του, αλλά η αλήθεια είναι πως τη στήριξε.

«Το άρθρο μας δηλώνει ξεκάθαρα ότι έχουμε δει αντίγραφα των εκθέσεων, τηλεφωνικές καταγραφές και συνεντεύξεις που διενεργήθηκαν από έναν πράκτορα που εργαζόταν για τον ιδιωτικό ντετέκτιβ Anthony Pellicano ο οποίος είχε προσληφθεί από τον Μάικλ Τζάκσον», δήλωσε ο Rupert Smith σε ένα e-mail με το CNN. «Τα αρχεία κατασχέθηκαν από το FBI, όταν ο ίδιος ο Pellicano ερευνήθηκε το 2002. Τα έγγραφα στη συνέχεια έγιναν μέρος των αρχείων του FBI για τον Τζάκσον (με κωδικό CADCE MJ-02463 και 01046 CR)»

Στην πραγματικότητα, το FBI κυκλοφόρησε αρχεία που συλλέχθηκαν για τον Μάικλ Τζάκσον τον Δεκέμβριο του 2009, έξι μήνες μετά το θάνατό του. Τα περισσότερα από αυτά σχετίζονται με την υποστήριξη της ομοσπονδιακής υπηρεσίας των ερευνών της Καλιφόρνια για καταγγελίες κακοποίησης παιδιών κατά του καλλιτέχνη. Η αστυνομία του Λος Άντζελες, η οποία ερευνούσε τις καταγγελίες για κακοποίηση παιδιών εναντίον του Τζάκσον, κάλεσε το γραφείο του FBI του Λος Άντζελες το Σεπτέμβριο του 1993 για να προτείνει ο οργανισμός να ερευνήσει μια «πιθανή ομοσπονδιακή παράβαση εναντίον του Τζάκσον, σχετικά με τη μεταφορά ανηλίκου εντός της πολιτείας για ανήθικους σκοπούς (Mann Act) », έγραφε ένα έγγραφο. Ο εισαγγελέας της Κομητείας του Λος Άντζελες δεν άσκησε ποινική δίωξη εναντίον του Τζάκσον, αλλά ο τραγουδιστής είχε φτάσει σε εμπιστευτικό οικονομικό διακανονισμό με τον κατήγορο το 1993, Jordan Chandler και τον πατέρα του, αφού ο τελευταίος κατέθεσε μήνυση. Φήμες τότε έλεγαν ότι οι Chandlers πήραν από 16 εκατομμύρια δολάρια και 20 εκατομμύρια δολάρια από την ασφαλιστική εταιρεία του Τζάκσον. Η υπόθεση Chandler έγινε ένα βασικό μέρος της υπόθεσης της κατηγορούσας αρχής όταν ο Τζάκσον δικάστηκε και αθωώθηκε για παρενόχληση μια δεκαετία αργότερα, στην κομητεία της Santa Barbara της Καλιφόρνια.

Ο Mesereau, ο οποίος εξέτασε τις 330 σελίδες που εξέδωσε το FBI, δήλωσε ότι δεν υπήρχαν τα έγγραφα που επικαλέστηκε η εφημερίδα ότι είχαν συμπεριληφθεί στους φακέλους.

Το CNN εξέτασε επίσης τα αρχεία τα οποία παραμένουν ακόμη στην ιστοσελίδα του FBI, και δε βρήκε καμιά αναφορά  σε άλλες εξοφλήσεις από τον Τζάκσον. Κανένα από τα αρχεία δε συνέπιπτε με αυτά που ανέφερε η εφημερίδα. «Μπορείτε να φανταστείτε τι θα μπορούσε να είχε κάνει ο εισαγγελέας στην Santa Barbara με αυτές τις πληροφορίες, αν τις είχαν πραγματικά», δήλωσε ο Mesereau. Ο Phillip LeMarque πράγματι κατάθεσε, λέγοντας στο δικαστήριο ότι μια φορά αντιλήφθηκε τον Jackson να αγγίζει τον τότε παιδί ηθοποιό Macaulay Culkin, ενώ εργαζόταν, όπως αυτοαποκαλείται ως μάγειρας και του Τζάκσον «majordomo» για περίπου 10 μήνες το 1991.

Ο Culkin, ο δεύτερος μάρτυρας που κλήθηκε προς υπεράσπιση του Τζάκσον, αρνήθηκε ότι έγιναν οποιεσδήποτε ανάρμοστες χειρονομίες από τον Τζάκσον.

Η ενοχή του Τζάκσον είναι «αβάσιμη»

Ο Barresi εκπροσώπησε τους LaMarques σε μια προσπάθεια να πουλήσει την ιστορία τους σε διάφορα ελαφρά μέσα μαζικής ενημέρωσης, είπε ο Mesereau. Ο LeMarque παραδέχτηκε στη δίκη ότι προσπάθησε να βγάλει χρήματα από την ιστορία του κι ακόμη κι ότι συνάντησε τον Barresi, ο οποίος του υποσχέθηκε 100.000 δολάρια από τον κίτρινο Τύπο, ίσως και περισσότερο, εάν η ιστορία ήταν ακόμη πιο πικάντικη (βρώμικη).

«Άρχισε να κάνει την ιστορία όλο και πιο γραφική καθώς η τιμή ανέβαινε» είπε ο Mesereau, αναφερόμενος στο Phillip Lamarque.

«Ήταν αλήθεια ότι του είπε η πληρωμή μπορεί να ήταν υψηλότερη αν το χέρι του κυρίου Τζάκσον ήταν μέσα στο παντελόνι Culkin;», ρώτησε ο Mesereau κατά τη διάρκεια της κατ’αντιπαράθεση εξέτασης. «Αυτό είναι ό, τι είπα,» είπε ο LeMarque. Ο Barresi συζήτησε τη συμφωνία του με τον LaMarques σε μια συνέντευξη για ένα ντοκιμαντέρ «Frontline» στο PBS το 1994. «Ο λόγος για τον οποίο ήθελα να τους βοηθήσω ήταν ότι μου υποσχέθηκε ένα ποσοστό από αυτό που έκαναν», είπε ο Baressi. «Δεν ήμουν σε κάποια σταυροφορία για να οδηγήσω κάποιον στη δικαιοσύνη. Είτε ήταν ένοχος είτε ήταν αθώος ο Μάικλ Τζάκσον, σε εκείνο το σημείο αυτό ήταν ασήμαντο. Το ενδιαφέρον μου ήταν αυστηρά για τα χρήματα, όπως ήταν το δικό τους, θα ήθελα να προσθέσω»

Πηγή CNN: http://edition.cnn.com/2013/07/03/showbiz/michael-jackson-files/

Κάντε like στη σελίδα στο Facebook https://www.facebook.com/MichaelJacksonTruth

Διαβάστε επίσης το άρθρο «Δημοσιογράφος μιλά δημόσια για τη συμβολή των ΜΜΕ στις κατασκευασμένες κατηγορίες παιδεραστίας εναντίον του Μάικλ Τζάκσον»

Posted in Δικαίωση | Tagged , , , , | Σχολιάστε